Vazgeçmek..
İnadından gururundan ve içinden çıkamadığı kaybetmişlik hissinden vazgeçemeyen Haviye yaklaşık 3 yıldır uğruna mücadele ettiği şeyin koca bir hiç olduğunu yeni yeni idrak ediyor ve bu yükün altından kalkamıyordu. Şimdi olduğu noktada kendisine daha bir gün önce aşkla bakan adamın nefret ile bakmasını gerçekten hak etmiş miydi? Ne demişti Zemheri, "bu kelebeğin ömrü kadar ömrün var o öldüğünde sende öleceksin." Yüzüne bakmayan adamın kasılı sırtına baktı ardından masaya bıraktığı minik cam kutuya, içindeki muhteşem bir kelebekti rengarenkti. Böyle güzel bir canlının ölümle özdeşleştirilmesi haksızlık değil miydi? Halbuki kelebek kısacık ömrü olmasının bilinmesinden ziyade her şeye rağmen bir günün bile olsa yaşamayı bil demek de değil miydi? Kendisine bakmayan adama hıçkırıklar
