Truth
"Do you want me to take you home instead? Nakatawag naman na ako sa bahay para ihatid rito ang kotse ko, I could give you a lift," Astrid suggested when we finally arrived at the parking lot.
Isinandal niya ako sa kotse ni Mom at t'yaka ko siya inilingan nang magtama ang mga mata namin.
"No need, Ash. You already did a lot for me, masyado na akong magiging pabigat para sa 'yo. I'll just wait for Mom here," I said to her, chuckling. Umiling-iling ito sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat ko.
"We're friends." she smiled. "Kahit kailan ay hindi ka naging pabigat sa 'kin Cari. And you will never be." she continued.
Namungay ang mga mata ko dahil sa sinabi niya kaya napayakap ako sa kan'ya.
Nang maghiwalay kami sa pagkakayakap sa isa't-isa ay nagtanong siya sa akin.
"
