Olmuşla ölene çare yoktur derler. Bedenleri değişen Melek ve Mahir de artık bir çarenin olmadığına eminlerdi. Aralık ayının sonlarına yaklaşıyorlardı artık ve yeni yıla birbirlerinin bedeninde girmek zorunda kalacaklardı. Melek’in annesi ve babası da yılbaşından sonra dönecekti evlerine. Yıllar sonra hep bir aradayken yeni yılın gelişini kutlayacaklardı ama ayrı bedenlerde…
Falcı kadını arama çalışmaları kesinlikle bir sonuç vermiyordu. Tüm bu yaşananların kötü bir kabus olmasını ve sıçrayarak uyanmayı öyle çok isterlerdi ki. Bir apartmanın merdivenlerine oturduklarında yorulduklarını anlamışlardı. Sokak sokak gezip hayatlarında bir kez gördükleri kadını bulmaya çalışmak mantıksız görünüyordu artık.
“Bu bedenlere alışsak iyi olacak galiba.” Melek, kocasının da hislerini tercüme etmişi bu
