Arliyah Villareal
BUMABA AKO ng hagdanan suot ang pormal na itim na gown. It was plain black, pero kung masisinagan naman ng liwanag o ilaw ay kumikinang. The shimmer is not extravagant. Simpling kinang lamang. Kung gaano kasimpli ang suot ko.
This feels nostalgic. It’s such a long time since I dressed up like this. To attend parties. To look expensive. Hindi ko alam ngunit nanikip ang dibdib ko, I suddenly missed my parents.
“Mr. Ciejo…” tawag ko sa sala. Dumungaw ako roon ngunit hindi ko siya makita. I was about to go into the dining area when I felt a palm rub my bare back.
Napabaling ako sa likod ko at naabutan si Mr. Ciejo na nakatitig sa likod ko na kita ang balat. His palm is warm and huge.
“I didn’t know this is a backless gown.”
Umikot ako sa harapan niya para ipakita a
