“A-Are you okay?” nag-aalalang tanong ni Samirah nang bumalik ako sa loob ng kwarto. I stared at her before walking towards the side table, naroon pa rin siya sa pwesto kung saan ko siya iniwan kanina.
Nilapag ko ang cellphone ko sa side table at saka tinanggal ang relo ko para ilapag din iyon doon.
“Come here.” aya ko sa kanya nang maupo. I know what I’m about to do was wrong, I felt disgusted by myself. I feel like I am some kind of wild animal that’s going to ruin a life of an innocent bunny.
Pagkalapit na pagkalapit sa akin ni Samirah ay agada ko siyang hinawakan sa pisngi, saglit niya iyong sinundan ng tingin bago ako tingnan sa mata. Halatang nako-confuse siya kaya tipid akong ngumiti at sinungaban siya ng halik.
“Open your mouth, Samirah.” Bulong ko sa labi niya nang bahagya ako
