ผมพยายามลืมตาเเละค่อยๆขยับร่างกายเล็กน้อยใบหน้าหวานเบ้เบะปากออกทันทีเมื่อความเจ็บเเล่นเข้ามาเป็นอะไรที่ไม่น่าดูเเละไม่น่ายอมรับที่สุดเพราะคราบน้ำกามของเขายังเปื้อนเต็มเรียวขาผม น่าเกลียดที่สุดผมจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด
“ตื่นเเล้ว?” ใจผมหยุดนิ่งทันทีเมื่อเสียงเข้มดังขึ้นมาพร้อมกับมือเเกร่งจับเเขนผมไว้เเต่ผมกลับสะบัดออกสุดเเรง
“อย่ามาจับ!!” ผมตะคอกออกไปด้วยเสียงเเหบพร่า
“ไม่พอใจ?”
“...”
“ก็นั่นสินะ ลืมไปว่าต้องให้เงิน” คนตัวสูงพูดออกมาพร้อมหัวเราะเบาๆ
“คุณยังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า?”
“จะเรียกร้องอะไรจากฉันล่ะ?” น้ำตาผมไหลออกมาอีกครั้ง
“...”
“รถ คอนโด เงิน ไหนบอกหน่อยว่าอะไรที่ซื้อเธอได้”
“อย่ามาพูดจาทุเรศใส่ผม”
“ปากบอกไม่ให้คนอื่นดูถูกเเต่ตัวเองกลับมาทำงานเเบบนี้ หรือคิดว่าฉันไม่รวยพอ?”
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้!”
“พูดสิ รอจับไอ้พวกหน้าโง่นั่นหรือไงคิดว่ามันรวยนักเหรอไอ้พวกนั้น ส
