สวัสดีครับผมเอิน อชิระ นี่เป็นหนึ่งเดือนเเล้วครับที่ผมได้มาเรียนที่ต่างประเทศการปรับตัวอยู่ที่นี่ค่อนข้างยากสำหรับคนไทยที่โตจากที่ไทยกินอาหารไทยคุ้นเคยกับบรรยากาศที่ไทยพอมาเรียนที่นี่ผมกลับรู้สึกว่ามันเเตกต่างกันมากครับ โดยเฉพาะอาหารการกิน ที่อยู่อาศัยเเละสภาพอากาศทุกอย่างคือสิ่งที่ผมต้องปรับตัวทั้งหมด มาวันเเรกๆผมค่อนข้างงอเเงมากครับรู้สึกคิดถึงคุณพ่อคุณเเม่มากจะพูดว่าผมเป็นคนที่เข้าหาคนไม่เก่งค่อนข้างใจดีเพื่อนผมบอกเสมอว่าผมเป็นคนที่ใจดี บางครั้งใจดีจนกลัวโดนหลอกพ่อกับเเม่ผมย้ำผมตลอดครับว่าให้ระวังตัวให้ดีพอพูดเเล้วผมก็คิดถึงขึ้นมาทันที
สำหรับผมการเรียนก็เป็นสิ่งสำคัญครับเเต่มันจะดีถ้าเราได้เรียนที่ที่ดี ผมไม่ใช่คนหัวสูงอยากมาเรียนที่ต่างประเทศหรืออะไรหรอกครับเเต่คุณพ่อน่ะสิอยากให้ผมมาเรียนที่นี่เเถมยังได้ภาษาอีก สำหรับผมผมมองว่ามันเกินไปครับบางครั้งผมก็เกรงใจท่านเเต่เป็นความต้องการของท
