✍✍✍
Gözlerimi açtığımda odam aydınlanmıştı. Ağrılarımda azalmıştı, bilmiyorum belki de artık bu dayaklara alıştığım için bana eskisi kadar acı vermiyordu. Yataktan yavaşça kalkarken üstlerimle yattığım için kendimi direk banyoya attım.
Aynanın karşısına geçip kendime baktığımda yine bir enkazla karşılaşmıştım. Gözlerim ruhumun çekilmiş olduğunun kanıtıydı. Gözümün çevresinde, çenemin altında ki morluklar tekrardan yerlerine kavuştuklarının birer kanıtıydı. Dudağımdaki şişlik ve yara artık hiç yabancı değildi. Hatta bu yaralar olmadığında sanki başka birisiymiş gibi hissediyordum.
Karşımdaki enkaz ilk defa dün bir şey yapmıştı. Belki daha fazla dayanamadığım içindi. Ama çok başkaydı, anlatamıyorum belki ama ilk defa dün vücudumda bir elektrik kaynağı varmış gibi hissetmiştim. Belki başka
