Bad Love ใต้ปกครองเจ้าสมุทร

01 ( หมาบ้า ) ~✧✧✧~ เขาช่วงชิงธุรกิจสายการบินจากครอบครัวของเธอไปด้วยวิธีสกปรก และยังบีบบังคับบิดาของเธอให้ต้องจำนนยกเธอให้มาอยู่ใต้การปกครองของเขา อัยวาสาบานกับตนเอง จะเอาธุรกิจของครอบครัวกลับคืนมาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช่วิธีใด เธอเชื่อว่าคนอย่างเจ้าสมุทรต้องมีจุดอ่อน "คนสารเลว" อัยวายกมือเช็ดปากแรง ๆ แตะเลือดตรงข้างมุมปากขึ้นมาดู ดวงตาสีฟ้าของหญิงสาวที่สวมชุดนักศึกษามีใบหน้าหงุดหงิด ไม่สบอารมณ์ตั้งแต่ช่วงสาย เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในรถก่อนหน้านี้ "เรียนให้มันเยอะ ๆ จะได้ฉลาดกว่าพ่อ" อัยวากำลังจะผลักประตูรถคันหรู ตวัดใบหน้าโกรธเคืองมาส่งเสียงแว้ดใส่มาเฟียหนุ่มที่นั่งอยู่เบาะคนขับ "อย่าว่าคุณของพ่ออัยวา!" "ทำไมล่ะ ในเมื่อพ่อของเธอ.." เจ้าสมุทรพ่นถ้อยคำร้ายกาจออกมาไม่ทันจบ ใบหน้าหล่อคมถูกมือเล็กฟาดใส่เต็มแรง "ฉันบอกว่าอย่าว่าคุณพ่อไง!" ดวงตาคมมองหน้าเรียวสวยของลูกครึ่งสาวตาสีฟ้านิ่ง ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มขึ้นมา ก่อนจะกระชากแขนเรียวของหญิงสาวดึงเข้ามาหาตนเอง "อืม" เจ้าสมุทรประกบจูบ ขบเม้มเขี้ยวคมลงบนเนื้อนุ่มใต้ปากอวบอิ่มชั้นล่าง ดันลิ้นเข้าไปพันเกี่ยวรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยนต่อเธอสักนิด "อื้อ!" อัยวายกกำปั้นทุบในอกแกร่งของเจ้าสมุทรสุดแรง มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานเลย เธอสัมผัสได้ถึงความเค็มของเลือดตัวเอง เป็นจูบรสชาติแย่ ไม่น่าจนจำ แถมยังรู้สึกทรมานเพราะเริ่มหายใจไม่ออก เธอต้องนิ่งให้อีกฝ่ายพอใจ ไม่นานเขาก็หยุดการกระทำ ถอนจูบออกมาเอง "อย่าตบหน้าฉันอีก อย่าหลงลืมไปว่าตอนนี้ ฉันคุ้มกะลาหัวเธออยู่" อัยวานั่งหอบหายใจเบา ๆ เงยมองหน้าหล่อคม นัยน์ตาสีเทาของเขามีความดุดัน แม้เมื่อครู่จะใช้โทนเสียงนิ่งเรียบก็ตาม คงโกรธเคืองอยู่มากที่โดนเธอตบหน้า เมื่อไหร่กันนะ จะเอาชนะผู้ชายดิบเถื่อนอย่างเจ้าสมุทรได้ ตอนนี้เธอคงทำได้เพียงจำยอม...จำยอมเขาไปก่อน "อัยวาขอโทษ อัยวาไม่ลืมหรอกค่ะ ว่าตอนนี้คุณเป็นผู้ปกครองของอัยวา" เธอใช้เสียงอ่อนหวาน ปีนขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งของมาเฟียหนุ่ม "...." เจ้าสมุทรมองการกระทำของหญิงสาวนิ่ง ไม่เอ่ยคำใด และใช่ว่าจะไม่รู้ว่าเธอแกล้งทำ อัยวาเลื่อนจมูกหอมแก้มสากหนึ่งที แล้ววางใบหน้าซุกลงไปในอกแกร่งของเขา แต่การกระทำของเธอมันสวนทางกับใจ เธอรังเกียจ เกลียดผู้ชายคนนี้ที่สุดในโลก "ไปเรียนได้แล้ว" เสียงทุ้มนิ่งพูดขึ้นมา ลำแขนหนายกร่างคนตัวเล็กวางลงบนเบาะเหมือนเดิม แล้วเลื่อนมือหยิบซองสีน้ำตาลส่งให้เธอ "ค่าใช้จ่ายอาทิตย์นี้" "ขอบคุณนะคะ อย่างน้อยอัยวาก็ได้เรียนต่อเพราะคุณส่งเสีย" เธอรับซองเงินปึกหนามาเก็บเข้ากระเป๋าพลางยื่นใบหน้าเข้าไปหอมแก้มสากอีกหนึ่งที จากนั้นจึงหันมาผลักประตูรถหรูลงมา เมื่อรถคันหรูขับออกไป อัยวารีบยกมือขยี้ปากด้วยความรังเกียจ ทำไมโลกถึงได้เหวี่ยงให้เธอต้องมาเจอกับผู้ชายป่านเถื่อน เห็นแก่ตัวแบบนี้ หรือเป็นเพราะครั้งแรกตอนเจอกับเจ้าสมุทร เธอเมาเลยเผลอไปจูบปากมาเฟียหนุ่มก่อน ผ่านมาอีกหกเดือนได้พบเจอกับเขาในสถานะผู้บริหารสายการบินคนใหม่แทนที่บิดาของเธอ "เพราะเราไปจูบหมาบ้าก่อน มันถึงได้ตามกัดไม่เลิก" อัยวายกมือจับริมฝีปากตัวเองสีหน้ามุ่น ตั้งแต่เจอกับเจ้าสมุทรชีวิตเธอมีแต่เรื่องเฮงซวยจริง ๆ "ไอ้วา" อัยวามองตามเสียงเรียก เป็นกัปตันเพื่อนชายคนสนิทยืนอยู่ใต้คณะฯ จึงสาวเท้าเข้ามาในโต๊ะ ที่มีเพื่อนสนิทอีกทั้งสามคนนั่งอยู่กันครบ ในกลุ่มของเธอมีผู้ชายสองคนคือพีชกับกัปตันและอีกสองคนเป็นเมเม่กับเธอ "เป็นไรวะวา ไอ้เจ้าทะเลมันทำอะไรมาอีกล่ะ?" เป็นเสียงห้าวของพีชกล่าวขึ้นมา แค่เห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของอัยวาเดินเข้ามาตั้งแต่ไกล ๆ รู้ได้ทันทีว่าคงมีเรื่องกับเจ้าสมุทรมา "เจ้าสมุทรไหม?" เมเม่เรียกชื่อเจ้าสมุทรสีหน้าขำ ๆ ในกลุ่มของเธอไม่มีใครไม่เคยเจอกับเจ้าสมุทร รู้จักเป็นอย่างดี ตั้งแต่เขาเข้ามาเป็นผู้ปกครองของอัยวา "ก็กูจะเรียกมันแบบนี้อะ มีไรไหม?" พีชว่าขึ้นมาต่อ เกลียดขี้หน้าเจ้าสมุทรตั้งแต่รู้ว่าเข้ามาในชีวิตของอัยวา คอยส่งเสียค่าเล่าเรียนและค่าเลี้ยงดู "พวกกูน่ะไม่มีอะไรหรอก แต่ถ้ามันได้ยินอะ มึงได้นอนโลงแน่นอน" กัปตันว่าสีหน้ารำคาญ เพราะรู้ว่าพีชเป็นเพื่อนสนิทที่คิดไม่ซื่อต่ออัยวา พีชยื่นกล่องนมกับขนมปังให้อัยวา แล้วหันไปพูดกับกัปตันต่อ "กูไม่กลัวมันหรอก" "ไม่กลัว แต่แกก็ไม่ชอบสบตาเขานะพีช" เมเม่กล่าวขึ้นมาบ้าง รวมถึงตัวเธอเองด้วยที่ไม่ชอบสบตากับเจ้าสมุทร เวลามองหน้าหล่อคมของมาเฟียหนุ่มที่ไร เจอแต่ความเย็นเยียบ จนบางครั้งยังรู้สึกขนหัวลุก "อย่าไปพูดถึงหมาบ้าเลย" อัยวาตัดบทในสีหน้ารำคาญ แค่อยู่บ้านเจอหน้าทุกวันเธอก็เบื่อจะแย่แล้ว นี่ยังต้องมาได้ยินชื่อในมหาลัยอีก "แล้วเย็นนี้ ร้านเหล้าของกัปตัน แกยังไปได้ใช่ไหม?" เมเม่ถามอัยวาที่กำลังนั่งทำหน้าหงุดหงิด "ไปสิ ทำไมฉันจะไปไม่ได้" อัยวาให้คำตอบ วันนี้เธอแอบเช็คกับบอดี้การ์ดทีมอารักขาของเจ้าสมุทร ช่วงเย็นเขาบินไปคุยงานที่สิงคโปร์ กว่าจะกลับคงเป็นช่วงบ่ายพรุ่งนี้ ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่บ้าน อัยวาได้ยื่นใต้โต๊ะให้บอดี้การ์ดในทีมอารักขาของเขา ถึงได้รู้ความเคลื่อนไหวของเจ้าสมุทร เมื่อต้องใกล้คนมีอิทธิพลระดับนี้ เธอก็ต้องอยู่ให้เป็น จะทำตัวอ่อนแอไม่ได้ ~✧✧✧~