CHAPTER 30
TINAY POV
Hingalin na hingalin na kami.
Hindi na ako sigurado kung tumatakbo pa ba kami palayo sa mga zombie… o tumatakbo na lang kami palayo sa katotohanang ayaw naming harapin. Ang binti ko nanginginig, ang dibdib ko parang sasabog, at ang utak ko magulo na parang blender na walang takip.
“TINAY! TINGNAN MO!” sigaw ni Becky habang halos mabangga na ang isang wasak na karatula.
Sa gitna ng sirang kalsada, may isang gusali na halos nakatayo na lang sa awa ng gravity. Basag ang salamin, wasak ang pinto, pero malinaw pa rin ang malaking sign.
PHARMACY
Napahinto kami sabay-sabay parang may humawak sa paa namin at nagsabing dito muna kayo huminga.
“Langit…” bulong ko. “Parang oasis sa gitna ng impiyerno.”
“Mas maganda pa ‘to kaysa mall!” sigaw ni Becky sabay pasok agad sa l
