Hiram na Mukha ni Amanda.

HNMNA.4 Shirley.

HNMNA. 4

Amanda.

"MOM MABABANGA TAYO! " sigaw ko bang kinakabig ang manibela ng Babae . Pero may mabilis na sasakyan na paparating.

" MA!!!" malakas na tili ko dahil mukhang sa amin dereksyon ang punta ng sasakyan.

" I'm sorry Amani, " umiiyak na saad ng babae. Napatingin ako sa kaniya. Kitang kita ko ang mga luhang walang humpas ang pag labas sa mga mata nito.

" Mama! Mababang—AHHHHH-MAMAAAAA! " malakas na sigaw ko ng sumalpok ang sasakyan na paparating sa kotse na sinasakyan namin ng babae. Nag kagulong - gulong ang kotse ng babae sa kung saan saan Halos mamanhid na ang buo kong katawan sa subrang sakit. Napatingin ako sa babae na dugoan ang buong mukha nito dahil tumama ang ulo ng babae sa glass windows ng kotse at lahat ng bubug ng salamin sa harapan ng kotse ng babae ay bumagsak sa magandang mukha nito. Ang pinaka masaklap ay ang manobela ay nakaipit sa dibdib nito. Kalunos lunos ng sinapit nito. Samantalang ako ay bago pa bumangka ang kotse niya sa Isa pang kotse ay may pindot siya na bagay at bigla naman lumubo ang harap ko. Pero hindi parin yon sapat dahil tumama parin ang ulo ko sa salamin at sa mga matigas na bagay sa loob ng kotse. Kitang kita ko ang pag hihingalo ng babae habang pilit na Inaabot ang kamay ko.

" Pangako mong mabubuhay ka Amani. Alang alang sakin at kunin ang nararapat na para sayo. Nandito lang ako at lagi kitang babantayan anak." hirap nitong sabi. Nanlalabo naman ang mga mata ko sa subrang habagsa babae. Wala naman sa sariling tumango ako. Hanggang ngumiti ito at pumikit. Nabitawan ang kamay ko.

" M-MAMAAA!! " NAPABALIKWAS ako ng bangon sa kinahihigaan ko. Habang habol-habol ang hininga ko at pawisan kong mukha. Sumisinghot singot pa ako nang magising. Napatingin ako sa orasan na pang alarm clock sa small table ko dito sa maliit kong kwarto. 3:30 Am na. It's was a nightmare. Itong mga nakaraan araw ay lagi na lang ako binabangongot ng isang magandang babae na tinatawag kong Mama. Hindi ko alam kung bakit ko siya napapanaginipan at bakit ko siya tinatawag na Mama, eh buhay pa naman ang mama ko.

DAHIL HINDI na ako dalawin muli ng antok ay minabuti ko na lang na maligo at mag linis ng bahay. Kaya nag walis ako sa labas at loob ng bahay namin. Lagi ko itong ginagawa sa tuwing napapanaginipan ko gaya nito.

Pag katapos kong mag linis sa loob ng bahay ay Inihanda kona rin ang mga lulutoin ni Naynay Ledya. Pag katapos ay nag timpla ako ng kape para makapag kape.

" Good morning Amanda! Ang aga aga mo naman magising? Siguro sinumpong ka na naman ano? " nag alalang tanong niya sa akin. Tumango naman ako sa kaniya. Lalo ko nakita ang lungkot sa mga mata niya.

" Opo Naynay , itong mga nakaraan araw madalas ko na napapaginipan ang babaeng yon. " naguguluhan kong sabi. Imiwas ng tingin si Naynay Ledya. At pumonta sa lamesa na kung saan doon ko nilagay ang mga Inihanda kong rekado sa mga lulutoin niya.

" Mabuti pang umakyat kana muna para makapag handa sa pag pasok mo sa school at makapag luto naman ako ng agahan. " pang iibang sabi ni NayNay Ledya.

" Sige ho Naynay. " pag ka sabi ay kinuha ko ang tasang baso na pinag timplahan ko ng kape, sa kwarto ko na lang siya inomin.

" Amanda! Wag na wag mo na sasabihin sa papa mo at sa Mommy mo tungkol sa babaeng na panaginip mo ha? Baka pagalitan ka na naman nila. " alalang saad ni NayNay. Malungkot ko naman siya nilingon at tumango. Ayaw ko rin na pagalitan ako ni Papa. Sa tuwing sinasabi ko sa kanila ang tungkol sa babaeng napapanaginipan ko ay sako sakong sermon ang natatangap ko mula sa kanila. Pumonta ako sa kwarto ko at lumilata sa kama, saglit ako nag pahinga at nag handa na rin ko pag pasok sa university na pinapasokan ko. Dapat nakapag tapos na ako ngayon kaso nag kasakit daw ako hindi nakapag aral.

Pag baba ko sa dinning room ay na doon na sila Papa at Mommy at ang dalawa kong mga masusungit na Ate.

" Good morning po Papa! Mommy! Mga ate. " masagla kong bati. Pero Wala akong nakuhang sagot mula sa kanilang lahat. Nakita ko pang umirap ang dalawa kong kapatid, pero hindi ko na sila pinansin umupo na lang ako sa pinaka dulo. Ayaw kasi nila akong makaharap kaya sa dulo ng Mesa ako kumakain. Kasabay ko nga silang kumakain pero malayo naman ako sa kanila. Para bang may sakit akong kitong na nakakahawa at ayaw nilang mahawakan ko sila.

" Itlog na lang kainin mo Amanda, kulang pa kasi sa amin ang beefsteak at hotdog.. " Saad ni Ate Shirley. Napatingin naman ako sa beefsteak na ulam nila, eh marami naman yon. Pero hindi na lang ako kumibo tumango na lang ako. Nag sandok na lang ako ng kanin, tahimik lang akong kumakain samantala silang apat ay masayang nag uusap. Parang hindi nila ako anak, at stranger ang dating ko sa kanila. Gusto ko sana maiyak pero pinigilan kong mahulog ang luha ko sa harap nila. ayaw kong sabihin nilang nag dadrama na naman ako. Or baka sabihin naman ng mga kapatid ko na ingit ako.

" What happened Amanda? Kung wala kang ganang kumain pwes, wag kang kumain! Kaysa naman na sinasayan mo lang ang pag kain.. " sita ng Mommy . Napatingin ako sa plato at ang hawak kong fork, daig pang ito hinimay himay ng manok, dahil nag kalat ito sa plato ko.

" Palibhasa. Ibinagay sa mukha niyang H..A.L.I.M.A.W.." nanunuyang saad ni ate Shirley.

" Ganiya kasi ang ingitira, gumagawa ng paraan para mapansin" sigundang sabi ni Serna.

" Wag ka mag sayang ng pag kain Amanda, maraming mga tao dyan na hindi nakakain. Kung ayaw mo kumain pumasok ka na sa school. . " Malamig na sabi ni Papa pero may imig na pag babanta. Napalunok naman ako sa paraan yon ni Papa.

" S-sige po Papa, Mommy ma-mauna na po ako. " nauutal kong sabi. Agad na tumayo, umiikot ako sa kinaroroonan ni Papa at humalik sa pisngi niya. Ganun din sana ang gagawin ko kay Mommy pero umiwas ito at itinaas ang isang kamay upang pigilan ang pag lapit ng mukha ko sa mukha niya.

" Sige na umalis kana, naalibarbaran ako sa tuwing nakikita ko ang pangit mong mukha. Tsu... " maarting ani ni Mommy, sabay na humalakhak naman ang dalawa kong kapatid.

Nag papakdayak naman akong lumabas ng dinning room ng muli akong tawagin ni Papa.

" Amanda! Come home early, we have family dinner to Sanford Family. They want to see you, " maawtoridad na saad ni Papa. Napataas ang kilay ko sabay lingon kay Papa.

" Bakit po Papa? " nag tataka kong tanong. Napatingin ako kay ate Shirley ng pa bagsak niyang binaba ang kubyertos

" What?... The Sanford family Papa? But why? Bakit kailangan siya makita ng mga yon? " maktol nitong sabi.

" Para I settle ang kasal niyo ng long time mong fiance na si Torte Sanford. " aniya ni Papa.

" Wait! W-What? Kasal? Papa naman gusto ko muna mag aral at makapag tapos. Isa pa hindi ko maalala na may fiance ako, i didn't even know na may fiance akong nag ngangalan na Torte - " napatigil ako sa pag sasalita ng mag salita si Papa.

" Bata palang kayo ni Torte ay Nakatakda na ang kasal niyo. Para sa ikabubuti ng company pakakasalan mo si Torte, sa lalong madaling panahon. Amanda. " giit na sabi ni Papa na may halong pag babanta.

" This is stupid idea Daddy, ang Sanford family mag papakasal sa pangit na yan? Is shameless, kilala sa buong mundo how rich they are Daddy. " pangungutyang sabi ni Shirley.

" Shut up, Shirley! You don't have right lead my decisions? And You also have no right to dictate to someone. Beside, Torte wants to marry Amanda, and not me. So there's nothing you can do. " maawtoridad na sabi ni Papa. Mukha naman na opened si Ate Shirley sa sinabi ni Papa Kaya agad itong umalis at nag mardasa palabas at muntik an pa ako matumba ng sangain niya ang balikan ko.

" Ano pa ang tinutunganga mo dyan? Umalis kana at naiimpanso ako sa pag mumukha mo. Tsupe... Alis na suss... " pag tataboy sakin ni Mommy, laglag balikan naman ako humakbang palabas ng dinning room. Palabas na sana ako ng gate ng madaanan ko si Ate Shirley na nakasandal sa may gilid ng pinto ng bahay namin.

" Wag kang assumera halimaw, dahil hindi mag papakasal si Torte sa katulad mong pangit, at lalong hindi ka mawawala sa pamamahay na ito. Siya pulutin mo ang bag ko at iabot sakin dali at malilate na ako sa appointment ko. " mataray niyang sabi. Napatingin naman ako sa ibaba ng kanyang paa, nakita kong na doon ang mga bag nito at kung ano pang bagay.

" Ate Shirley naman bakit ako pa eh Kaya mo naman yan abotin eh, nag mamadali po kasi ako. " mag alang kong sabi. Ayaw ko kasi magalit sakin si Ate Shirley dahil baka magalit din sakin si Mommy.

" Letse! Sinusuway mo na ba ako? Hala pulutin mo at ibigay sakin. Pupulutin mo ba or tatamaan ka sakin Halimaw ka. " nangangalaiti sa galit nitong sabi. Ayaw ko na makipag talo sa kaniya, dahil sa huli ako rin naman ang talo dahil siya rin naman ang kakampi Han nila Papa at Mommy.

Umuko ako at inabot ang bag at mga iba pa niyang gamit. Bago ko inabot sa kaniya. Napatingin ako kay Ate Shirley na may ngiti sa labi.

" Ayan... Susunod ka rin naman pala eh nag iinarti kapa. Witch! " pag Sabi ay hinablot na niya agad ang mga gamit niya sa kamay ko at deretsong lumabas ng gate. Nakatingin na lamang ako sa papalayong likod ni Ate Shirley. Bakit ba lagi siyang galit sa akin. Kapatid naman niya