Mirkan, Gece’yi kolundan sertçe tutarak konağa doğru çekiştiriyordu. Yüzü öfkeden kasılmış, gözleri kararmıştı. Gece ise bu sert tavırdan rahatsız olmuş gibi davransa da, içten içe Mirkan’ın bu kontrolsüz öfkesi ona garip bir zafer duygusu veriyordu.
Konağın kapısından girdiklerinde, Gece hızla etraflarına bakındı. Hizmetçilerin ve diğerlerinin şaşkın bakışlarına aldırmadan Mirkan’ın peşinden yürümek zorunda kaldı. Mirkan, hızla merdivenlerden yukarı çıktı ve Gece’yi sürüklercesine odasına götürdü.
Kapıyı hızla kapattığında, Gece’yi sert bir hareketle tutup yatağa doğru itti. Gece, bu ani hareket karşısında dengesini kaybederek yatağın üzerine düştü. Şaşkınlıkla Mirkan’a baktı, ama hemen toparlanarak gözlerini ona dikti.
“Biraz kibar olsana, be öküz!” diye çıkıştı, sesi öfkeli ama içind
