Gece, Mirkan’ın onu sertçe kolundan tutup konağa doğru sürüklemesine sessizce itaat ediyormuş gibi görünse de, içinde büyük bir zafer duygusu taşıyordu. Mirkan’ın kendisine olan öfkesi, kıskançlığı ve bu kadar yoğun bir şekilde tepki vermesi, planının işe yaradığını gösteriyordu. Yüzünde saklamaya çalıştığı hafif bir gülümseme belirdi, ama bunu hemen bastırarak sahte bir öfke maskesi takındı.
“Bırak beni!” dedi, sesi hem kızgın hem de sitemkârdı. “Beni böyle çekiştiremezsin, Mirkan! Herkesin içinde ne yapmaya çalışıyorsun?”
Mirkan, hızla yürümeye devam ederken dişlerini sıktı. İçindeki öfke ve kıskançlık, kontrol edemediği bir şekilde büyüyordu. Gece’nin bu direnişi, ona daha da meydan okuyormuş gibi geliyordu.
Gece, onun bu suskunluğunu kullanarak daha da ileri gitti. Kolunu Mirkan’ın
