Mirkan, yüzünde öfkeyle hastane odasına girdiğinde kapıyı sert bir şekilde arkasından kapattı. Odanın içindeki ani gürültü, Gece’nin yattığı yerden sıçramasına neden oldu. Gözleri kocaman olmuş, bir şey söylemek için ağzını aralamıştı, ama Mirkan’ın yüzündeki karanlık ifade, onu bir an sessizliğe mahkûm etti.
Gece, sessizliği bozarak temkinli bir sesle konuştu. “Dışarda ne oldu? Kiminle tartışıyordun yine?”
Mirkan, bu soruyla iyice öfkelendi. Yumruklarını sıkıp bir adım ileriye attı. “Baban,” dedi dişlerinin arasından tükürür gibi. “Babana sen mi haber verdin, ha? Beni daha ne kadar delirteceksin, Gece?”
Gece, onun bu suçlayıcı tonuyla irkildi. Yüzündeki şaşkınlık, bir anda yerini korkuya bıraktı. “Babam mı geldi?” diye sordu, sesi titriyordu. Gözleri, Mirkan’ın gözlerinde bir açıklama
