Mirkan ve Civan, yavaş adımlarla Gece ve Aylin’in yürüdüğü tarafa doğru ilerlerken, Mirkan’ın zihni karmakarışıktı. Civan’la olan konuşmanın ardından biraz toparlanmış gibi görünse de, içindeki kıskançlık ve sahiplenme duygusu her geçen saniye büyüyordu. Gece’nin yanında güvenilir bir şekilde durması gerektiğini hissediyor, ama bu his, aynı zamanda öfkeyle karışıyordu.
Uzaktan, Gece’nin ve Aylin’in kahkahalarını duymaya başladılar. Gece, Aylin’in anlattığı bir şeye gülüyordu ve bu, Mirkan’ın dikkatini daha da çekti. Onun yüzündeki gülümseme, rüzgârda dalgalanan saçları ve rahat tavırları, Mirkan’ın bir türlü gözlerini ondan ayıramamasına neden oluyordu.
Civan, yanındaki bu sessizliği fark ederek ona dönüp bir kaşını kaldırdı. “Bir şey mi düşünüyorsun, kardeşim?” diye sordu.
Mirkan, heme
