CEMRE
Aslan’ın bu sözleri beni adeta beklentiye sokmuştu. “Yatağa uzan ve kollarınla bacaklarını kelebek gibi aç,” demişti. Beni yatağın demirlerine kelepçeyle bağlarken gözlerime bakmayı ihmal etmiyordu.
Beni en son yatağa bağladığında Selvi çiftlik evini basmıştı. Şimdi de bu oyunu yarım kalacak diye korkmuyor değildim. ‘Kötü düşünme Cemre, bu defa aksilik olmayacak!’
Çikolata sosunu vücuduma dökeceğini sanıyorken kadınlığıma dökmesi beklenmedik bir hareketti.
“Ne yapıyorsun?” diye sordum.
“Yaban çiçeğim halinden memnun. Sen karışma aramıza huysuz kadın,” dedi ciddiyetle.
“Yaban çiçeğin dediğin gerçek biri değil, farkındasın değil mi?”
“Yooo gayette kanlı canlı ağzı olan yarak yemeyi seven bir birey.”
“Aslan ya güldürmesene…”
“Tamam işime engel olma sende. Daha seni sikme
