Hira 38
Sabah uyandığımda her yerim sızlıyordu. Giyinirken vücudumda ufak çaplı morluklar görmeyi beklemiyordum.
Bana böyle ne oldu? derken geceyi hatırladım. Fırat’ın içinden çıkan yabani aşığın tutkusu ile olduğum yerde saplanıp kaldım. O neydi öyle be!
Ablamda sabah benden çok sonra odaya dönmüştü. Birlikte hazırlanıp salona indik. Oğlunu Mine’ye bırakmıştı. Mine uyutacaktı.
Kahvaltıya henüz pek inen yoktu. Babam vardı. “Günaydın,” dedi bize. Biz de babama sarıldık. “Günaydın babacım,” dedik ablamla.
“Bugün ikinizde pek heyecanlı gibisiniz. Bir şey mi oldu?”
Ablamla birbirimize baktık. Ablam tabii Fırat ile aramdakini bilmediği için sorar gibi baktı. Dudak büktüm. “Yoo her zaman ki ışıltım,” dedim.
Ablamda aynı şekilde “Ben de iyi uyudum. Ve ailemiz bir arada olduğu için mutlu
