Chapter 26
VIOLETTA…
NAKAKAPAGOD ang mga sumunod na araw para sa akin, I hardly see my own family. Uuwi ako nang halos mag-uumaga na, tapos aalis ako sa bahay na wala pang araw.
Nakakapagod pero hindi ko magawang magreklamo, ginusto ko naman itong lahat. Kaya paninindigan ko ang mga ito, kahit pa masakit na ang buo kong katawan at parang susuko na.
“You should eat more, and sleep more, mukha ka nang zombie.” Sita sa akin ni Diane.
Kahit ang kaibigan kong ito napakabihira ko na kung makita, hindi naman kasi kami magkaparehas ng assignment.
“Pero wala akong gana, kung pwede lang pagsabayin ang kumakain at natutulog ginawa ko na.” sagot ko naman sa kanya.
Nasa cafeteria kaming dalawa para kumain ng tanghalian namin pero hindi ko magawang kumain dahil antok na antok pa rin ako. kulang
