Elif Yılmaz
Yüzüme çarpan o sıcaklık ve o anda duyduğum acı dolu inleme sesiyle birlikte tüm bedenim buz kesmişti. Tuvalet kapısını açmamla birlikte, önüme aniden çıkan o silüetle çarpıştım ve kalbim yerinden fırlayacak gibi oldu. Çığlık atmak üzereydim ki... ani bir refleksle elim ağzımı kapattı. Başımın hemen önünde, nefesini tenimde hissedebileceğim kadar yakın bir yüz vardı.
“Şşş... Elif! Benim... Savaş...”
Kalbim daha da hızlı atmaya başladı.
Savaş’tı.
Ve bana o kadar yakındı ki, göz göze geldiğimizde saniyeler durmuş gibiydi. Dudaklarımın üstünde hâlâ elinin sıcaklığı vardı. Tenine sinmiş hafif sabun kokusu burnuma çarptı, ama daha da önemlisi... gözlerindeki telaş, şaşkınlık ve biraz da acı beni içine çekti.
İkimiz de hiçbir şey söylemeden birkaç saniye öylece bakıştık. Duruşu
