Elif Yılmaz
Çayları fincanlara dikkatlice doldurduktan sonra masaya yerleştirdim. Babam, Turan ve Savaş sohbetlerine devam ederken ben de sessizce oturdum. Kendi iç dünyama çekilmek istiyordum.
Telefonumu elime alıp Ceren ve Merve’ye mesaj yazmaya başladım.
Elif: “Kızlar, ben resmen sinir hastası olacağım! Bu adam bana dünyadaki bütün uyuzlukları tattırmak için yaratılmış olabilir mi?”
Ceren: “Bu kadar sinirlenmen, aslında ondan hoşlandığını kanıtlamıyor mu?”
Kaşlarımı çattım, sinirle ekrana bakarken neredeyse telefonu fırlatacaktım.
Elif: “Ne alaka ya?! Ceren, adamla her saniye atışıyoruz!”
Merve: “Ama gülerek atışıyorsundur kesin. Sonrasında onu düşünüyorsan bil ki çoktan vuruldum güzelim...”
Derin bir nefes aldım. Gerçekten böyle miydi? Onu her gördüğümde gerçekten sinirleniyor
