Kinaumagahan ay mag-isa na lamang ako sa kama. Ngunit bago pa ako makabangon nang tuluyan ay bumukas ang pintuan ng kuwarto ko. Napangiti ako nang pumasok si Ate Myrna.
“Ate, nabili mo na ba iyong pinapabili ko? Saka nasaan si Vinzon?” mabilisan kong tanong. Tumango naman siya agad sa akin at inilabas ang dala niyang paper bag.
“Naririto po, Ma’am. Mabuti na lamang po at walang nakakita habang dala ko iyan. Ang asawa ni’yo po ay naroroon na sa dining area kasama ang Mommy at Daddy ni’yo. Ipinapatawag na nga po kayo,” pagbibigay-alam pa niya sa akin pagkatapos iabot ang dala niya.
“Pahingi ng tubig, ate, please.”
Bumaba ako ng kama at nagtungo sa banyo. Naghilamos ako saka nagmumog bago muling lumabas.
Uminom ako ng isa sa mga pills na ipinabili ko at saka itinago ang paperbag sa trolly na iuuwi ko sa bahay ni Vinzon. Para sa akin, bahay lang niya iyon. Kailanman ay hindi ko ituturing iyon na tahanan ko rin.
Makukuha niya ang katawan ko, pero kahit kailan hinding-hindi niya makukuha ang pagtugon ko. Dama ko rin ang galit para sa Daddy ko at maging sa Mommy ko. Minanipula nila ang buhay ko kaya ngayon ay miserable ako.
Nang marating ko ang dining room ay walang imik akong naupo. Ni hindi ako bumati sa kahit na sinumang naroroon. Hindi ko rin sila tinapunan man lang ng tingin. Pero alam kong nakatitig sa akin si Vinz.
“Anak, I heard what happened to your friends. Lalo na si Mariella. Ano ba talaga ang naging problema?”
Nag-angat ako ng paningin kay Mommy nang magtanong siya. Pumait tuloy agad ang panlasa ko nang maalala ang kinasadlakan naming magkakaibigan.
“I don’t know enough details yet, Mom. Pupuntahan ko po sila mamaya,” magalang ko pa ring sagot. Ramdam kong marahas na napalingon sa akin si Vinz pero hindi ko siya pinansin.
“You didn’t tell me about that,” nalingon ko siya sa sinabi niya.
“Hindi ba? Well, at least ngayon alam mo na,” pilit ang ngiting tugon ko sa kaniya. Hindi naman siya sumagot at kunot-noong tumitig lang sa akin.
Pagkatapos kumain ay naligo agad ako at nagbihis. Magkikita-kita kami ng mga kaibigan ko ngayon sa restaurant ni Yohan. Hindi ko sinabihan si Yohan dahil gusto ko siyang i-surprise.
“Akala ko ba nagkalinawan na tayo, Kishree?” pagalit niyang tanong. Palihim akong umirap.
“Ano na naman ba’ng problema mo?”
Dumilim ang mukha niya sa uri ng pagtatanong ko.
“Kapag may pupuntahan ka o gagawin ka, dapat ipagpapaalam mo muna sa akin. Gaya ngayon. Hindi pa kita pinapayagan pero–”
“Wait lang, Vinz! Ipapaalala ko lang ulit sa iyo, ha? Mag-asawa tayo. Kaya may karapatan pa rin akong pumunta kahit saan ko gusto hangga’t wala akong ginagawang masama,” katuwiran ko naman at isinuot ko na ang clutch bag ko.
“I don’t like your friends. Kaya hindi ka na puwedeng makipagkita pa sa kanila. May asawa ka na kaya hindi ka na puwedeng umakto na parang dalaga at makikipagkita sa kanila na kagaya ng dati. From now on, I should be your only priority!” maawtoridad niyang saad na nagpatigagal sa akin. Napaawang ang mga labi ko at hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya.
“I love my friends, and you can’t forbid me to see them. May mga karapatan din ako, Vinz.”
I am beginning to feel frustrated with him again. Pero tumalim na naman ang mga mata niya kaya kinabahan na naman ako.
“Then, I will be coming with you.”
Napanganga na naman ako at namilog ang mga mata ko. Hindi yata talaga niya palilipasin ang isang araw na hindi niya sisirain ito.
“Look, Vinz. Kahit sa mag-asawa kailangan pa rin ang privacy. Isa pa–”
“Privacy? O ayaw mo lang malaman ko na makikipagkita ka sa ex mo? Akala mo ba talaga tanga ako at puwede mong paikutin? Pinamamahalaan ko ang isang higanteng korporasyon. Sa palagay mo ba, hindi ko magagawang malaman ang lahat ng galawan mo?” nanunuyang tanong niya kaya natigilan ako. Paano niya nalaman iyon? Damn it!
“Fine! Wala akong pakialam kung gusto mong sumama o kung gusto mo akong pasundan. Suit yourself!” asik ko at tinalikuran na siya. Dumiretso ako sa pintuan at tuloy-tuloy na bumaba.
Pinakiramdaman ko kung sinundan nga ba niya ako, pero hindi naman. Kaya tumuloy ako sa garahe at sumakay sa kotse ko. Pinaharurot ko agad iyon palabas.
Napangiti ako at nakahinga ng maluwag nang tuluyang makalabas ng vicinity ng village namin. Dinayal ko agad ang number ni Stella.
“O? Nasaan ka na? Kanina ka pa namin hinihintay?” panenermon agad ni Stella nang sagutin ang tawag.
“I’m on my way, relax!” natatawang sagot ko. Nagulat pa ako dahil marunong pa rin pala akong tumawa sa kabila ng impyernong kinasasadlakan ko ngayon.
“Sige. Naka-order na rin kami,” sabi lang nito.
“See you!” halos patili na nga iyon. Para akong isang presong biglang nakalaya. Excited talaga ako. Isa pa, nami-miss ko na rin sila.
Napuno nang excited na sigawan ang buong resto nang makita nila akong bumaba sa kotse ko. Patakbo pa silang lumapit sa akin at niyakap ako nang mahigpit.
“God! I miss you, guys!” sambit ko. May luha na rin ang mga mata ko. Maging sina Mariella at Stella ay naluluha na rin.
“Doon na tayo sa loob,” yaya naman ni Gabby. Tumango lang ako at sumunod na kami sa kaniya.
Nagpalinga-linga ako dahil wala akong makitang ibang tao maliban sa amin. Nagka-standby lang din iyong mga crew.
“Bakit walang ibang customer? Si Yohan nasaan?” tanong ko agad.
“We rented the whole place for 24 hours kaya let’s enjoy and drown ourselves with alcohol!” ani Byron.
“Tama! Kishree, bawal tumanggi sa alak ngayon. Magpapakalasing tayo, kahit sumuka ka pa riyan!” natatawang deklara naman ni Gabby. Natawa kaming lahat. Pero sa puso ko ay gusto kong umiyak.
“Ready na ang lechon!” napasinghap ako habang napalingon naman ang mga kaibigan ko nang marinig si Yohan. I smiled widely when our eyes met.
Mabilis niyang ibinaba ang lechon de leche sa gitna ng mesa at mabilis akong pinuntahan at niyakap. Doon ko na talaga hindi napigilan ang hindi maiyak.
“I miss you, babe. I miss you so much!” paulit-ulit niyang saad habang yakap-yakap ako nang mahigpit. Narinig kong suminghot sina Mariella at Stella.
Tumagal din ng ilang minuto ang ganoong ayos namin ni Yohan bago kami parehong kumalma. Kasunod din niyon ang pagtunog ng cellphone ko. Dumagundong ang dibdib ko nang makita kung sino ang tumatawag. Ngunit imbes na sagutin ay pinatay ko ang cellphone ko.
Napatingin din sa akin ang mga kaibigan ko. si Yohan naman ay naupo sa tabi ko.
“Is Vinzon cruel to you?” maya-maya ay tanong ni Yohan. Tumalim ang mga mata ko at sumakit ang dibdib ko.
“Yes. He is both sexually and physically abusing me. Ni sa hinagap, hindi ko akalaing daranasin ko ang ganoong klase ng kalupitan!” sumbong ko sa kanila. Sabay na suminghap sina Stella at Mariella habang magkasunod namang nagmura sina Gabby at Byron. Yohan was obviously angry.
“Ano’ng sabi ng mga magulang mo? Besides, puwede mo siyang idemanda ng VAWC! Tama lang pala ang desisyon naming hindi mag-attend ng kasal mo. We were so mad at you that time!” pag-amin ni Mariella.
“He blackmailed me kaya napilitan akong pumayag na magpakasal sa kaniya. Ang sabi niya, papatayin niya si Yohan at pababagsakin ang negosyo nito. I would never want that to happen.”
Muli silang nabigla sa ipinagtapat ko.
“Kaya isinakripisyo mo ang sarili mo? Mas mabuti pang pinatay na lang niya ako kaysa nahihirapan ka ngayon. Sina tito at tita wala man lang bang sinabi tungkol dito?” galit na galit na usisa ni Yohan. Umiling naman ako.
“They do not know. Guys, Vinzon is a devil. Natatakot ako sa puwede niyang gawin sa mga magulang ko kapag magsumbong ako. Hindi ko na alam ang gagawin. Hawak niya sa leeg ang daddy ko dahil siya ang diretsong nagfi-finance sa ospital habang nagsisimula pa lamang itong mag-operate.”
Lahat kami ay napabuntong-hininga.
Napagkasunduan naming ie-enjoy lang ang araw na ito at hindi muna iisipin ang problema. We ate and drink. We bonded like before. Hindi nga lang ganoon kasaya dahil wala na si Denzo. We terribly miss him.
Hindi ko alam kung ilang oras na kaming naririto at nagkakasiyahan nang biglang matahimik ang mga kaibigan ko. Nakatingin sila sa likuran ko at halatang hindi maganda ang mga hitsura nila.
“Kishree, let’s go home,” nasamid ako nang marinig ang malalim at baritonong boses ni Vinzon.
“The devil is here,” usal ko. Kanina pa ako nahihilo at damang-dama ko na iyong malakas na tama ng alak sa sistema ko.
Sumuray ako nang tumayo at naramdaman ko agad ang mga braso ni Yohan na umalalay sa akin. Pero mabilis akong inagaw ni Vinzon sa kaniya.
“Don’t you f*****g dare touch her!” bulyaw niya rito. Akmang papalag si Yohan sa kaniya pero agad akong humarang sa pagitna nila.
“Yohan, please. Ayaw kong masaktan ka. Demonyo ang lalaking ito kaya kaligayahan niya ang manakit ng iba,” pigil ko agad kay Yohan. Sa gilid ng mga mata ko ay napansin ko ang pagkuyom ng kamao ni Vinz, pero binalewala ko iyon.
“Let’s go,” narinig ko pang yaya niya ulit sa akin.
“Bye, guys! I will be back to my hell life now,” sarkastikong pahayag ko nang magpaalam. Humigpit naman ang pagkakahawak ni Vinzon sa kamay ko.
Ngunit nagulat ako nang biglang tumayo si Gabby at sugurin ng suntok si Vinzon. Napatili ako dahil sinundan din iyon ni Yohan ng suntok ngunit nakailag si Vinzon at mabilis na nakabawi. Ginantihan niya ng suntok si Gabby sa mukha.
Mas malakas ang tili namin dahil walang malay na bumagsak sa sahig si Gabby. Noong susugurin na ni Vinzon si Yohan na ngayon ay hawak na ng mga bodyguards ni Vinz ay hinawakan ko ang kamay niya.
“Please. Please don’t hurt him… please…” pagmamakaawa ko. Natulala na lamang ang mga kaibigan ko habang dinadaluhan naman ni Byron si Gabby na dumudugo na ang ilong ngayon.
“f**k!” malakas na sigaw ni Vinz at hinila na ako palabas ng restaurant na iyon. Tinatawag pa ni Yohan ang pangalan ko pero dire-diretso lang ang mabilis na paglalakad ni Vinz habang hila-hila ako.
Ang buong akala ko ay babalik kami sa bahay pero sa bahay niya kami tumuloy. Mula sa biyahe hanggang makauwi kami ay hindi niya binibitiwan ang kamay ko. Siguradong mag-iiwan iyon ng marka sa higpit ng pagkakahaawk niya.
“Kaya ayaw mong samahan kita dahil gusto mong makipaglandian sa ex mo? Bakit? Kulang pa ba ako, ha? Mas magaling ba siya sa kama kaya hindi ka makuntento sa akin?” bulyaw niya sa akin. Nagpanting naman ang tainga ko at sinampal siya ng malakas.
“Hindi ako malandi! At hindi ako nakikipaglandian! Ikaw ang sumira ng relasyon namin dahil pinilit mo akong magpakasal sa iyo. Ikaw ang nang-agaw at hindi si Yohan!” ganting sigaw ko.
Lalo namang nagdilim ang mukha niya at hinaklit ang braso ko.
“Mula umpisa pa lang, akin ka na! Akin ka lang!” asik niya at sinunggaban ng halik ang mga labi ko. Buong lakas akong nagpumiglas pero binuhat niya ako at dinala sa kama.
“Bitawan mo ako!” pilit akong kumakawala sa kaniya kahit mahirap.
“No! Ikaw ang nagtutulak sa akin para gawin ito!” sagot niya lang at mabilis na sinira ang damit ko. Isinunod niya agad ang panloob kong kasuotan kaya sinaklot na naman ng takot ang dibdib ko.
“Huwag, please!” nag-umpisa na naman akong makiusap nang makitang hinuhubad na niya ang mga damit niya.
“I will f**k every f*****g hole of your body and I will mark you mine! After this, you will understand who reallly own you!” malagim niyang pahayag at marahas na hinila ang dalawang paa ko kaya napatihaya ako sa gitna ng kama.
Mabilis siyang dumagan sa akin at muling inangkin ang mga labi ko sa brutal na paraan. Muli akong dumaing nang kagatin niya ang labi ko hanggang sa magdugo iyon.
Pagkatapos ay bumaba ang mga gigil at madidiin niyang halik sa panga at leeg ko. Maging ang mga haplos niya ay naghahatid ng discomfort sa akin.
At nang dumako na siya sa mga dibdib ko ay tuluyan na akong naiyak. He was sucking me hard with his teeth on my n*****s. It was a real torture beyond imagination.
“Vinz, please stop. You’re already hurting me so much!” umiiyak ko nang pakiusap. Napahinto siya sa ginagawa at tumingin sa mukha ko.
“You’re forcing me to hurt you because you’re not learning your lesson,” tiim-bagang niyang angil sa akin.
“You’re being too unreasonable! This is no longer making love, this is rape!” I shot back and his face darkened.
“You’re the one who hurt me first. I am just giving you the dose of your own medicine!”
Ipinagpatuloy na niya ang ginagawa pero bahagyang naging banayad ang mga galaw niya. He is still being rough, but it was no longer as painful as earlier.
He was kissing every inch of my body, giving me weird and tingling sensation. No! Hindi ako dapat na nadadala sa ginagawa niya.
Tinatagan ko ang loob ko at hindi ako tumugon sa mga halik ta haplos niya. Kahit noong muli niyang angkinin ang mga labi ko ay wala siyang tugon na nakuha mula sa akin.
“Kiss me back…” mahinang utos niya. Pero ibinaling ko ang ulo ko at hindi siya pinansin.
“Are you going to kiss me back or I will f**k you brutally again?”
Marahas akong napalingon sa kaniya at nanlaki ang mga mata ko. Kasunod din niyon ay ang panlilisik ng tingin ko sa kaniya.
_________________
Guys,
Malapit na tayo sa malaking rebelasyon... Malalaman na natin ang totoong dahilan ng pagmamalupit ni Vinz.
By the way, magiging available na po this August ang Pyhiscal Book ng Desired by the Billionaire Heir. Sa mga mag-aavail po, just connect with me on Facebo0k. MissThinz Dreame po ang name ko roon. Maraming salamat guys!!!
Thnak you din po sa mga nag-pre order na!!! Kinikilig ako sobra!