Gözlerimi açtığımda loş bir oda karşıladı beni. Komodinin üzerindeki gece lambaları odaya hafif bir ışık veriyordu. Yağız beni kendi odasına yatırmıştı. Pezevenk misafir odası ne güne duruyor! Tüm bedenim külçe gibiydi, zar zor ellerimi yatağın iki yanına koyup kalkmaya çalıştım. Üzerimdeki ince çarşafı kavradım. Bir dakika ya benim üzerimi kim değiştirdi?
Fosforlu turuncu pijama takımı da neyin nesi anasını satayım?
Gece lambasına gerek yok üzerimdekiler yeterince aydınlatıyor beni, bu nasıl bir renk ulan!
Çarşafı kenara itip hızla kalktım yataktan, ilk başka ani hareket ettiğim için başım dönse de hızla toparlandım.
''BUĞRA!''
Seslendim ama ses vermiyordu.
''BUĞRAAA nerdesin lan!''
''Yakında inşallah kalbinde olacağım, şimdilik mutfakla idare ediyorum.''
''Kalbimi söküp atasım va
