Mahir 'i evine bırakıp arabayı kızların evine sürdüm.
Mahir'in söylediklerini düşünüyordum, bana sorgusuz bir güven vermiş ve kendimi daha iyi hissetmemi sağlamıştı. İnkar edemezdim bu bana iyi gelmişti.
Anahtarım olduğu için açtım saat geçti kimse ayakta yoktu, zaten benim de onlarla konuşmak istediğim pek söylenemezdi. Odama geçip bir duş aldım üzerimi giyinip geçtim yatağa. Gözlerimi kapatıp günün yorgunluğunu uyuyarak atmayı denedim. Babamı yıllar sonra yeniden görmek dengemi şaşırmama neden olsa da dik duruyordum. İçimde kopan fırtınaya teslim etmedim kendimi. Benim hayatımda yeterinde koca bir acı kaplıyordu onun için ben çok ağlamıştım bir damlamı daha feda edemezdim..
Hak edene ağlamak gerekir bazen ve o adam benden gelecek hiçbir şeyi hak etmiyor.
Usul bir nefes alıp sağa dönd
