“TAMA na…”
Hinang-hinang sambit ni Lorelei nang walang tigil na nilalatigo siya nang isang tauhan ng kaniyang lola Conchitta sa loob ng basement dito sa mansion.
Nakatayo siya habang nakadipa at nakagapos ang dalawang kamay niya na ipinagpasalamat niya dahil kung hindi siya nakatali ay baka kanina pa siya bumagsak sa sobrang sakit ng likod niya sa mga hampas ng latigo na tinamo niya.
“Hangga’t hindi ka magtanda at susuwayin mo pa rin ako---”
“Damn it! Stop it, Mama!” Narinig niyang sigaw ng taong hindi niya inaasahang darating pa sa ganitong kalunos-lunos na sitwasyon niya.
“Franco?”
Narinig niyang sambit ng kaniyang lola Conchitta. Nakatalikod siya sa mga ito kaya hindi niya makita kung ano ang hitsura ngayon ng kaniyang kinikilalang ama.
"What the hell are you doing to my daugh
