KALBİN SOSYOLOJİSİ

Merhaba, ben Elif. Beni Kızlar Şafak Kaç kitabından tanıyan var mı? Yoksa bir ricam var: Gidip biraz okuyun, sonra tekrar konuşuruz. Neyse, önce kendimi tanıtayım. Ben Elif Karaman. 25 yaşındayım, sosyoloji mezunuyum. Askerliğim bittikten sonra Eskişehir’de bir belediyede çalışmaya başladım. Evet, yanlış duymadınız; ben askere gittim. Ve daha da ilginci, orada komutanıma âşık oldum. Devletimiz sağ olsun, kadınların her şeyi mükemmel yaptığına karar verip bizi de erkeklerin kaçtığı askerliğe gönderdi. Elime celp kâğıdı geldiği günü hiç unutmuyorum. Öyle bir çığlık attım ki, sağır olan 75 yaşındaki komşumuz bile duyup kapımıza geldi. Ama iyi ki gitmişim. Orada çok güzel insanlar tanıdım. Zeynep’i tanıdım, Kader’i tanıdım… Ve en önemlisi, Kerem’i tanıdım. Bundan sadece bir yıl önce biri bana “Askere gideceksin ve komutanına âşık olacaksın.” deseydi, yüzüne bakıp gülerdim. Ama ne demişler; Hayat, sen plan yaparken başına gelendir. Benim hikâyem tam olarak bu. Hâlâ ona “Kerem” demek yerine “Kerem Komutan” diyesim geliyor. Askerdeyken küçük küçük başlayan flörtümüz, Zeynep ve Ömer Komutan’ın düğününde sevgili olmamızla bambaşka bir yere dönüştü. Bugün 1 Ağustos. Onların düğünü 29 Haziran’daydı. Yani biz tam 1 ay 3 gündür sevgiliyiz. Ve ben mutluyum. Hem de çok mutluyum. Hayatımda beni gerçekten anlayan bir erkek var. Yanında saçmalayabiliyorum, gereksiz şeylere gülebiliyorum ve o bunların hiçbirinden rahatsız olmuyor. Kerem Ankara’da görev yapıyor. Ara sıra Eskişehir’e geliyor; ben de hafta sonları Ankara’ya gidiyorum. Sonuçta orası, askerliğimin geçtiği şehir. Kısacası, bir celp kâğıdıyla başlayan hikâye, bugün kalbimin en güzel yerine dönüştü.