"Özür dile!" diye emretti.
Sustum.
Ve bir şaplak daha!
Sonra biri daha!
"Özür dile dedim!"
"Ne için özür dilemem gerekiyor?!" Diye bağırdım, doğru dürüst bir açıklama alamayan da bendim, işkence gören de.
"Beni sadakatsizlikle, alçaklıkla suçladığın için özür dile!"
Öyle yaptım evet, hem de sadece onu değil, Asu'yu da suçladım. Gözüm bu kadar mı dönmüştü gerçekten? Asu benim her zaman yanımdayken, sırf kibrimden böyle bir şeyi nasıl dile getirebilmiştim ki...
Kendi yaptığım şeye aklım ermedi.
"Özür dilerim!" diye bağırdım, gerçekten kalçalarım o kadar sızlıyordu ki, bir tokat daha yersem dayanamayıp ağlayacaktım. "Özür dilerim tamam mı? Ama bana hak ver! Asu'yu yıllardır tanıyorum ama seni tanımıyorum!"
Hele o telefonda konuşurken duyduklarım! Acaba ben mi yanlış duydum?
Bir an
