***
Noyan, bu durumumu alçakça kullanmaya kararlıydı ama söz konusu alçaklık olunca, benim de ondan geri kalır yanım yoktu.
"Hadi karım, yatak odamıza gidelim." Diyerek elimi tuttuğunda, elimi hızla onun elinden çekip uzaklaştım.
Hemencik koltuğun arkasına geçip, "Ay saçmalama be! Ne karısı? Ben seni tanımıyorum bile!" diye çemkirdim.
Sabır diler gibi bir soluk verdi. Bana oldukça bıkkın bir ifade ile bakıyordu. "Sena, evlilik cüzdanını da gösterdim. Neye inanmıyorsun? Devletten onaylı!"
İçimden gülmemek için zor durdum, Noyan'ı bu hâlde göreceğim aklımın ucundan bile geçmezdi.
Ne oldu ağır abi? Yemedi değil mi?
"Ben hatırlamıyorum, kesin sahte! Bana ilaç vermişsiniz, ondan evlenmişimdir. Ay İmdat!" diye bağırdım. "Irzına geçiyorlar! Yardım edin! Git! Tanımıyorum seni!"
"Sena ben
