***
Kırıktım. Kırıldım.
Bana fahişe numarası yapmasına mı kırılayım, onu affettiğim için kendime mi kızayım, yoksa Asu' ya bir daha inanıp, onların tufasına düştüğüm için kendimi camdan mı atayım bilemedim.
Artık kendimi bir ruh gibi hissediyordum. Her kes gibi uyuyor, uyanıyor, yemek yiyor, okula gidiyor, eve geliyor, yeniden yemek yiyor, uyuyor ve yine uyanıyordum.
Günler böyle geçiyordu.
Yaşamıyordum. Bu yaşamak değildi. Yaşamak, nefes almaktan ibaret değildir ve benim yapa bildiğim tek şey nefes almaktı. Yaşama dair yapabildiğim tek şey bu idi.
Takvime bakıyordum. Ay sonu yaklaştığında, benim için kara gün yaklaşıyor demekti. Artık onun için giyinip süslenmiyor, ne de güzel bir sofra kurmuyordum. Geliyordu, sevişiyorduk, sabah yine komodinin üzerinde bir deste dolar ve bazen eur
