37.Bölüm

2424 Words

Hızlıca ayağa kalktım. İpek'in kucağından Yasemin'i aldım. "İyi geceler." Hazal tepkime şaşırıp Alparslan'a baktı. Alparslan gülümsedi. "Tebrik etmek yok mu? Nereye kaçar gibi." Hazal'a baktım gülümsedim yanına gittim tek kolumla hafifçe sarıldım. "Tebrik ederim. Çok yakışıyorsunuz." Gülümsedi "Teşekkürler. İyi misin?" "Hava soğudu Yasemin üşümesin çıkayım ben siz takılın İpek ben ilgilenirim." Kafa salladı. Yukarıya çıktık odaya girdim Yasemin'i emzirmeye çalıştım emmedi. Ağlıyor aç ama emmiyor. Baktım sütüm azdı galiba. İnternete baktım saçma sapan bir sürü şey yazıyordu sütten kesilmiş olabilir miydim? Zorladım ben zorladıkça Yasemin daha çok ağladı o ağladıkça ben çıldırdım. Ev inliyordu resmen. "Yeteeeeeeeeer. Yeter sus sus ağlama emmiyorsun işte ne yapayım ne yapayım ben?"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD