Nakalipas na ang ilang minuto at lulan ako ng aking kotse, papalayo sa Hacienda Montemayor. Palihim akong napabuntong-hininga. Hindi ko inaasahan ang mainit na pagtanggap ni Kassandra sa akin. Kahit papaano, nabawasan ang bigat ng dibdib ko sa pag-aalala. Ngunit muli itong nagbalik habang papalabas na ako sa mga bakuran ng villa. Ang pag-aalala kay Katrina.
"YES, Joaquinn?" Bumungad sakin ang isang magandang babae. Si Kassandra. Ang kanyang kagandahan ay hindi nababawasan sa paglipas ng panahon, sa kabila ng pagiging abala sa kanyang sariling karera at pagiging ina. Ngunit sa pagkakataong ito, ang kanyang mga mata ay nagpapahiwatig ng pag-aalala.
"S-si... si Katrina?" Halos hindi ko na maigalaw ang dila ko. Galing pa ako sa Manila nito, halos walong oras na biyahe, at ang tanging nanging
