***
Babaannem her şeyi halledeceğini söyledi ama nasıl yapacağını bilmiyordum.
Ruken gitmekte kararlıydı; asi ve inatçı bir kızdı, istediğini yapar, kimseye boyun eğmezdi.
Onun bu özellikleri hoşuma gidiyordu, beni kendine bağlıyordu bu huyuyla.
Ruken’i seviyordum ama anneme ve aileme karşı bir şey diyemiyordum.
Annemin acısı tazeydi; nasıl kalkıp da kardeşimi öldüren abisinin kız kardeşini seviyorum diyebilirdim?
Kafam allak bullak olmuştu, ne yapacağımı bilmiyordum. Ama bildiğim tek bir şey vardı, o da Ruken’in gitmemesini istememdi.
Onsuz bir hayatı düşünemiyordum artık ama ona da bu hislerimden bahsedemezdim. Bütün gece odamda sabaha kadar düşündüm, kalması için ne yapabilirim diye.
Eğer Ruken Urfa’ya geri dönerse bir daha gelmeme ihtimali de vardı ve bu ihtimal beni çıldı
