***
Gözlerini tekrar Ruken’e çevirdi ve derin bir nefes aldı.
“Ruken, bazen her şey çok zor geliyor. Ama senin yanında olmak, her şeyi daha kolay hale getiriyor,” dedi.
Ruken, Boran’ın yüzündeki ifadeyi görünce, ona daha da yaklaştı.
“Boran, ne olursa olsun, ben hep senin yanındayım. Bunu unutma,” diye fısıldadı.
Uyandığımda sabah olmuştu. Boran kanepede uyumuştu. Sessizce üstümü giyip çıktım.
Mutfağa girdiğimde çalışanlar kahvaltıyı hazırlıyordu. Kaynanam da oradaydı. Beni görünce ters ters baktı.
“Boranım nerede?” diye sordum.
“Uyuyor anne,” dedim.
“Bana anne deme! Oğlumun katillerine bir de anne mi olacağım? Utanmaz! Devranımın katillerini bir de evde besliyoruz,” diye bağırdı.
“Benim ne suçum var?
Abimin hatasını neden bana yüklüyorsun? Ben ne yaptım?
İster miydim topraklar
