CHAPTER 46
Emily
“Nanang Gwen...”
Isang bagay ang nakapagpatigil sa akin sa paggalaw. Sa pagpapatuloy sa susunod kong mga planong gawin.
Natitigilan akong napapaisip ng mabuti. Focusing on a certain new memory that just came inside my head. And I almost choked up in shock and hurt...
I thought I was finally getting over after attaining all my memories, that I was finally going to see the end of this tirade. But it was until this memory stopped me from moving altogether to go on with the plan.
Nanikip ang dibdib ko sa naalala.
W-what have we done?
Ilang segundo akong napatitig sa kawalan, natutulala sa natuklasan. Nanakit ang puso sa sobrag lungkot. And in a snap, I turned and altered my steps. Dahil hindi ko alam kung magagawa kong harapin ang susunod na mga mangyayari sa buhay
