Emily
“Emily,”
Agad akong napatingin sa likod ko nang marinig ang tawag na iyon. I was met by those electric blue eyes again.
Ilang segundo akong hindi nakagalaw bago maliit na yumukod sa direksyon niya. Bumaling ulit agad ako sa mga rosas na dinidiligan ko.
After that night in his room, hindi na kami muling nagkausap. I would see him look at me sometimes, pero siya mismo ang bumabawi ng tingin sa akin. Noong una ay nanibago pa ako, pero napagtanto na mas maayos na rin iyon. Wala naman kaming pag-uusapan. Bukod nalang sa mga katanungan kong ayaw niyang sagutin nang maayos. Kaya hinahayaan ko nalang. Besides, he was as busy as the king. Halos hindi ko na rin siya makita dito sa kastilyo, na inakala kong umuwi na rin siya gaya ng iba. But turns out, nandito pala siya para tulungan ang
