EPILOGUE

1889 Words

ALANA 6 years later August 18, 2031 Isang magandang umaga ang bumati sa akin agad ko namang kinusot ang aking mga mata at napahikab. Napasarap ng husto ang aking tulog at nang uminat ako ay agad ko namang tinignan ang aking katabi. Marahil ay maaga siyang nagising at baka nasa kusina o banyo na siya at naghahanda. Napatingin naman ako sa kalendaryo at orasan sandali akong natigilan at dahan-dahang napaupo. August 17 ngayon at parang may nakalimutan ako. Sandali akong napapikit at pilit na inaalala ang lahat nang may narinig akong boses na tila sumisigaw agad naman akong napamulat at naalala ang lahat. "Shoot! Papaanong nakakalimutan ko ang mga importanteng araw nila anong oras na ba?" Dali-dali akong tumayo at hinanap ang orasan ng aking mga mata. Malapit ng mag-alas syete at alas otso

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD