Chapter 05

1762 Words
Chapter 5: Chelle's point of View "Chelle, this is the financial report this week. Inayos ko na iyan, just check it na lang." Grace said.   I smiled at her. "Thank you." "No worries. Sige, balik na ako sa table ko." paalam naman nito na sinagot ko lang ng tango. Tinuon ko ang atensyon ko sa report na binigay niya, agad ko itong binuksan at binasa. I was busy in reading the content, when suddenly someone poked me in my cheeks. I looked up to see who was it, and i saw a pair of Brown eyes looking at me. "Hi." Its Blake. I smiled at him. "Hello. Himala at lumapit ka." panunudyo ko naman. We'll, Blake is my College Batchmate and naging mag-bestfriend kami dahil sa trabaho. Pareho kasi kami na dito nag-apply sa kompanya ng mga Florence. But, ngayon lang kami ulit nagkausap dahil bihira lang kaming magkita. Masyado kasing malaki ang kompanya para magtagpo kami, and assistant financial manager siya, at ang mga naghahatid sakin ng financial report ay iba. Pero ngayon na ako na ang bagong financial manager, mas madalas na kaming magkakausap at magkasama. Nae-excite tuloy ako! *_* Gwapo kasi 'tong si Blake e, tapos mabait pa. Talagang boyfriend material talaga siya. "So, you're my new boss." he grinned as he said that. I slap him in his arm, naughtily. "I'm not a boss, okay?." "But i'm happy to work with you." he said, as his lips form into a curve. Di ko itatago, pero may lihim talaga akong crush dito simula pa nung college e. Base kasi sa mga naririnig ko tungkol sa kanya dati pa, he is humble, kind and really a gentleman. Marami kaming ka-school mate at office mate na may crush sa kanya. And, i'm proud to tell na i'm one of them. Talaga naman kasing mabait itong lalaking 'to, and also single sya. Haha! Walang sabit! Charoot! "I'm happier than you. Atleast, ngayon di ko na makikita ang bagong boss natin na sobrang suplado at may halimaw na ugali! Tssk." i hissed. 'yung halimaw na drunken kisser na yun! I snap out of my thoughts, when i hear Blake's chuckles. I looked at him, and i caught him staring at me. I am planning to ask him, why is he looking at me when suddenly... "Hindi kayo binabayaran para tumunganga lang." we heard. Sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng boses, and we both gasp to see the monster, with a dark aura. We both stand, nauna namang magsalita si Blake. "Sorry Sir." paghingi ng paumanhin nito. Napapangiwi na lang naman ako dahil nakakabanas ang boss naming ito. Lahat na lang ng makita nya papansinin niya. Sarap talagang ipalapa sa leon! I looked at him again...just to see the monster's eye, hooked up on me. I gulped multiple times. His eyes are dark and sharp. He is glaring at me, to the point na nakaka-intimidate na. "Do your job, hindi 'yung kung anu ano 'pang pinagkakaabalahan niyo." He stated, then he left in wrath. Naiwan naman kaming dalawa ni Blake. Me, still silent while Blake's brows curled. My eyes focused on him, when i heard him chuckle. "Now i know kung bakit ayaw 'mo nang maging secretary nya. Tsked. Our new boss is a jerk i see." he commented. I sighed, deeply. "He isn't a jerk, he is more than that. We'll, i consider him as a monster indeed. " matapang na saad ko. We'll tiwala naman akong di nya ako ilalaglag. I know na mapagkakatiwalaan ko siya pagdating sa mga ganitong bagay. Lalo na, pareho kami nang boss. Suplado! He suddenly patted my head, while smirk is visible on his lips na mas nagpa-gwapo sa kanya. "Then, i'll consider him as a monster too." tumatawang sabi pa niya sakin. *** Jorem's Point of View Masama ang loob 'ko nang makapasok ako sa loob ng opisina ko. Gusto 'kong magalit at magwala para ilabas itong nararamdaman ko. That girl! She must be crazy! She is considering me as a monster? Wow. Just wow. Anong karapatan niyang tawagin akong ganun? I'm not a monster! F-ck that! D-mn! Sh-t! I cursed a lot, bago muling naupo sa swivel chair ko. Isinandal ko ang likod ko sa sandalan ng upuan, at pilit na pinapakalma ang sarili ko. I shouldn't be like this! Hindi dapat ako ganito ka-apektado sa babaeng iyon. But f-ck! Kaya 'ko pang tanggapin na sagut-sagutin nya ako. But to call me with those f-cking names? Sobra na 'yun! Sh-t that! I closed my eyes, as i reminisce everything that happened earlier. Naiwan kami nang bago 'kong sekretarya, dito sa opisina ko. Kalalabas lang din 'nung nakakainis na babaeng yun! Mukha namang na-estatwa na 'yung bagong sekretarya. Ano 'bang problema ng isang to? Tulala lang siya duon, namumutla ang mukha at parang takot na takot ang ekspresyon ng mata nya. I cleared my throat. "Narinig mo ba ang sinabi ko?." i asked, to check if she is really listening to me. She slowly nodded. "Y-yes po." I glared at her, tsked! Mukhang mahihirapan ako sa babaeng ito ah! Sh-t that! Mukhang mali pa ata ako nang kinuhang sekretarya. I exhaled before i talked. "Kindly get the financial report for this week." i commanded. Tinuon ko ang atensyon ko sa mga papeles na nasa harapan ko. F-ck that! Andaming nagkalat na papel sa harapan ko, at inis na inis ako! I've never been busy like this before! Managing this da-n company is totally a mess! I massage my neck, kaya naman muling umangat ang paningin ko. At agad na napakunot-noo ako nang makita kong nakatayo pa rin yung babae. Diba inutusan ko siya? Still, tulala pa din sya. "Hey!" I snapped, at halos matumba sya sa gulat. I'm already annoyed at her. Wala ba syang balak na sundin ang inutos ko? "S-sir?." she asked, and hearing her voice,i can sense an amount of fright on it. "Diba inutusan kita?." i say, as i glared at her. Agad naman syang napaiwas ng tingin, at nanginginig ang kamay nya. Fck this! Mukhang may sakit pa ata ang nakuha ko. Goddamn! Padabog akong tumayo sa upuan ko at naglakad palapit sa kanya. Nang makalapit ako, agad kong dinuro ang babae. "You! I don't want a secretary who is not active and not responsive. Get the hell out of here!!." I exclaimed in anger. Di ko na napigilan ang galit ko. Kanina pa ako nagtitimpi, simula pa dun sa babaeng dating sekretarya na yun. Napa-pikit na lang ako sa sobrang inis na nararamdaman ko. The employees of this company, is making me feel f-cked up! Sh-t! "Get the hell out of my office!." i shouted at her, and i'm thankful that she listened to me this time. Nang marinig 'kong bumukas at nagsara ang pinto, dali-dali akong napahilot ng sentido. Ilang araw palang ako sa kompanyang ito pero ganito na agad ako. Agreeing to this is really a wrong choice. Tsked. I stood up, and walked out of the room. Kailangan 'kong makita ang nakakainis na dating sekretarya na yun! I need to know 'kung sino pa ang pwedeng pumalit sa position of being my secretary. This time, i swear matino na ang pipiliin ko. Ilang hakbang na lang ang layo 'ko bago makapasok sa pintuan ng Finance Office, nang mapahinto ako dahil sa narinig 'kong mga nag-uusap. "So, you're my new boss." narinig 'kong sabi ng boses ng isang lalaki. Who the hell is that? "I'm happier than you. Atleast, ngayon di ko na makikita ang bagong boss natin na sobrang suplado at may halimaw na ugali! Tssk." i heard the girl hissed. T-teka! Parang alam ko ang boses na yun ah.  And, what the hell did she say? Suplado at halimaw? F-ck that! Tanggap ko pa ang suplado e, pero ang halimaw? Whatthef-ck! My jaw tightened because of what i heard. I'm not a monster! Sh-t! D-mn! Oras nang trabaho, pero nagtsi-tsismisan sila.  Dapat sa mga to tinatanggalan ng trabaho. I continue to walk inside the office, at tama nga ang hinala ko. 'Yung babaeng suplada na yun ang babae! Habang kausap nya ang isang hindi naman kagwapuhang lalaki! I remained my composure to look intimidating like always, "Hindi kayo binabayaran para tumunganga lang." i said, na halatang ikinagulat nila dahil pareho silang napatayo. Nanlaki ang mga mata nila pareho, habang ako nakatitig ng matiim dun sa babaeng suplada na yun! If a glare can kill, then she might be in danger right now. "Sorry, Sir." i heard the guy said. Nalipat ang tingin ko sa lalaki, i stared at him a long time. He has the looks, but he doesn't have the charisma. Unlike me---I'M MUCH MANY MORE BETTER THAN HIM. I stared back at that annoying ex-secretary again, who is now giving me a death glare. I gulped twice, before speaking. ""Do your job, hindi 'yung kung anu ano 'pang pinagkakaabalahan niyo." i authoritively said, before stormingly left the room. Napatigil ako sa pag-iisip nang nangyari kanina, nang marinig 'ko ang pag-ring ng cellphone ko. I immediately took it from the table, and unknowingly click the answer button. "Who's this?." i asked, seriously. "Hell man! Hanggang ngayon di ka pa rin marunong magbasa ng caller ID." i heard Greg's voice on the other line. "Shut up. Do you have a news?." i asked. "Hmm, it's not a good news. 'Yung pinapahanap 'mong babae, na sinasabi 'mong kahalikan mo dito sa bar last night, walang nakakakilala sa kanya." he said. I sighed. "What about the CCTV?." "About that, madilim ang buong Bar nung oras na sinabi 'mong may hinalikan ka. At hindi rin kayo masyadong sakop ng CCTV Camera's." he explained. I annoyingly sighed. "F-ck! Do everything you can just to know that girl! I f-ckingly need to know her!." i exclaimed. I heard Greg's sighed on the other line. "Bakit ba gusto mo 'yung makilala?." he asked, that made me stilled for a second. I closed my eyes, as my back laid on my chair. "I don't know. I just have the urge to find her. It bothers me." i honestly, said. "Wait bro? Don't tell me may gusto ka dun sa babaeng hinalikan mo?." he sounds annoying. He is teasing me, i'm sure! "No. I just want to know her, so that i can punish her! Now, just do your job and call me if you have a good news. Goodbye." i said and eagerly ended the call. I annoyingly exile my phone on the couch. F-ck! I don't know what's happening to me, but that kiss and that girl is bothering me! F-ck it!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD