KABANATA XXIX – PHASE II: PRINCE’S REVENGE
MAHIGPIT na yakap. Pinakamasarap na yakap. Mainit na yakap. Yakap na may pagkasabik na muli akong makita. Yakap na may pasasalamat at… buhay ako. Itong yakap na ito ang pinadadama sa akin ngayon ni Henry.
“Nakita kitang hila-hila. Akala ko patay ka na. sorry, Ivan. Sorry. Dahil sa akin napahamak ka.” Humahagulgol siya ng iyak. Nasasaktan talaga siya---at nasasaktan ako dahil sa nararamdaman niya ngayon at nagagalit ako sa sarili ko dahil wala akong nagawa para protektahan siya.
Pagkadilat ng mga mata ko kanina, siya kaagad ang unang pumasok sa aking isipan. Siya kaagad ang una kong hinanap. Hindi na muna ako nagtaka kung bakit buhay pa ako--- muli na namang nailagay sa kapahamakan ang buhay ko pero ito pa rin ako---buhay na buhay. Nadaplisan
