High & Untouchable Gods Society
Poseidon Israel Smith
GOD OF THE SEA
Written by: Blackrose
Chapter 3- Bawat Sandali Na Akin Siya
------,--'-,-'-{@
Poseidon Israel
'Daddy?' I gaze up at my daughter and stop tapping at my laptop.
'Yes Princess.'
'You knew that my birthday is fast approaching right?'
'Yes. Do you have plans already on where to celebrate it?'
My Pretty Bella is turning seven already. Time flies so fast. As much as I've wanted to be with her all the time, but my work restrict me to have more quality time with her. Mabuti na lang ay maganda at maayos ang pagpapalaki sa kanya ng Yaya Celia niya who happened to be my nanny also when I was a kid.
'I want to celebrate it here in the Philippines Daddy.'
'Alright. Where do you plan to do it in particular?' she sat beside me and cuddle me.
'Just here in our home. I'll just invite my classmates and friends. And, and also Mom.' agad akong napatingin sa kanya but she wasn't looking at me.
Pretty Bella's mom and I had histories together. Something that's not worth remembering at all. Honestly, walang magandang alaala na dapat i-reminisce sa amin ni Heide aside from our first year as couple. The only thing that I was thankful to God sa relationship namin was that he gave me a daughter kay Heide. Yun lang at wala ng iba pa.
Heide came from a poor family in Visayas. I've met her at a bar in Manila where she was working there that time. At first everything was smooth-sailing, everything was colorful for us. She was kind, sweet, caring and very thoughtful. After months from the time we've met, I got her pregnant. And because I've loved her so much and she was my world, I've asked her to marry me which she happily and instantly said yes. Akala ko nga ako na ang pinaka-lucky na tao sa mundo that time since I will be having my first born and will be marrying the woman whom I love dearly. But just like in movies, not every story has a happy ending. My beautiful dream of building a family collapsed and became a nightmare.
***FLASHBACK***
'Are you out of your mind Heide!'
'Buo na ang decision ko Israel. Final na yun!' napasuntok ako sa wall ng hotel where we were at the moment.
'That's bullshit Heide! Final? Are you even thinking? Nag-iisip ka ba huh?' she didn't said a word. 'You are carrying my first born tapos gusto mong ipalaglag ito just because of that damn ambition of yours! Ano ba naman ito Heide! That's not a smart thing to do!'
'Kung para sa'yo ay walang kwenta ang ambisyon ko dahil sa may kaya kang tao at mayaman ang pinagmulan mo, pwes sa akin hindi! Importante sa akin ito Israel! Matagal ko na itong hinintay at ayokong palagpasin ang opportunity na ito! This is important to me!'
'Paano ang baby natin? Paano yan kung itutuloy mo ang mga dreams mo? Tell me!' her reasons frustrates me.
'Magiging sagabal sa akin ang bata Israel! Alam mo yan! Hindi siya pwede sa mundo na papasukin ko! Kaya nga nag-decide akong ipa-abort ito! Minsan lang ang opportunity na ito na makapag-work ako sa abroad sa posisyon pa na gustong-gusto ko matagal na! I can't have this child Israel!' what she have said made me cry. Hindi ko na na-control pa ang emotions ko. Lumapit ako sa kanya and kneel in front of her.
'Please Heide, I beg you... Spare the life of my child. Huwag mong ituloy ang pinaplano mo. I'll give whatever it is that you want and what you need. Name it kahit ano ibibigay ko sa'yo. Just don't push through with this plan of yours. Kaya naman kitang buhayin. Magsisikap pa ako para mapalago ko pa ang business ko if you think na kulang pa ang kung anong meron ako now.' I hug her legs tight habang patuloy na tumutulo ang mga luha ko. 'Just don't pursue with that plan of yours. Huwag ka ng magpa-abort Heide.'
'Hindi mo ako naiintindihan Israel! Ayoko nga! At ayoko na! Hindi na kita mahal! Gusto ko ng kumalas sa'yo! Hindi na tama pa na makipag-relasyon ako sa'yo dahil hindi na kita mahal! Yan talaga ang dahilan ko!'
Just when I thought that the abortion news was the worst thing I've received from her at the moment, hindi pa pala. Napatingala ako sa kanya and look straight at her with disbelief. Determination was written all over her face as she look down at me.
'Why? Anong nagawa kong mali? Tell me para mabago ko Heide. Tell me so I can change to satisfy whatever it is na gusto mo. Please tell me. Handa naman akong magbago, handa akong magsikap, handa akong gawin ang lahat para lang maging buo tayo kasama ang magiging anak natin.'
'Nasasakal na ako sa'yo Israel! Gusto ko ng makawala sa'yo! Daig mo pa mga parents ko kung mag-usisa sa akin! Lahat kailangan alam mo! Lahat kailangan sinasabi ko sa'yo! Pati kung sino ang mga kasama ko or kung saan ako pupunta! Daig ko pa ang preso sa'yo alam mo ba yun! You are choking me and I can't take it anymore!'
'Babaguhin ko yun kung ayaw mo ng ganon Heide. Babaguhin ko, huwag lang ganito please. I can change huwag mo lang akong iwan. Please Heide huwag mo akong iwan.' she tried to free herself from my grips.
'Maghiwalay na tayo Israel! Hindi na kita mahal! Nawala na ang pagmamahal ko sa'yo kaya pakawalan mo na ako! Tapusin na natin ang lahat ngayon!'
Everything around me stops. My mind went blank as my body got cold. Hindi nag-function ang lahat sa akin. It was like my system went dead and short circuited. Nabalik lang ako sa sarili ko nang makakawala siya and walk towards the bar. Kahit na lutang pa ako ay agad akong tumayo and snatch the glass of liquor that she was about to drink saka hinigis ito sa wall.
'You are not putting my baby in jeopardy Heide! NO!' mabilis kong kinuha ang cheque book ko na parati kong dala-dala. I quickly write down an amount without thinking clearly saka nilapag sa countertop. '10 million pesos! More than enough para matupad mo ang mga pangarap mo! Isilang mo lang ang anak ko! Sa'yo na ang perang yan at akin na ang anak ko! Then bahala ka na sa buhay mo! Hindi na kita guguluhin pa! 10 millions pesos para sa batang dinadala mo! After that, wala na tayong pake sa isa't-isa.'
***END OF FLASHBACK***
I can still taste the bitterness of the past. What happened was tragic. There was still a little hope in me na magkakaayos pa kami ni Heide noon. But her ambition and her hungriness for self-success ate her whole. Tinanggap niya ang inalok kong amount in exchange for my child's life. And after she gave birth, just as what I have promised to her, pinabayaan ko na siya sa kung ano ang gusto niya gawin sa buhay niya. Kinuha ko ang bata and raised her on my own. I don't have any news of her and I have broken every communications na pwedeng mag-ugnay pa sa amin dalawa. Wala ng nag-banggit pa sa kanya not until now.
'Your mom? You want to invite her on your birthday party? Why Princess?'
'Yes Daddy. I want to meet her. I want to see her. I want to know if I look like her. Can I invite her Daddy? Please? Can I? I just want to meet her, that's all.'
'Ask me anything else Princess and I'll give it to you right this very moment. Just not your mom.' she didn't answer back and her pretty eyes starts to water which totally breaks my heart.
Kahit na labag sa kalooban ko, I didn't have a choice but to nod at the request ng nag-iisang princess ko.
'Saan mo naman hahanapin si Heide Smith?'
'I've already summoned some detectives to do the job for me Klein.'
'Are you ready to face her man? After all these years of not seeing her? Baka naman isipin niyang hindi ka pa nakaka-moved on sa kanya if she'll discover that until now you are still a bachelor.'
'I need a cover up Klein. Someone who will pretend to be my fiancé. Someone who can pretend to be so madly in love with me.'
'And who will that be?'
There's only one person I have in mind. Only one person whom I knew will fit the spot perfectly.
'Coreen.'
Coreen Louise
My heart raced a mile the moment na naka-received ako ng tawag from Poseidon yesterday. He said na kailangan niya akong makausap personally and that he will meet me today.
Binakante ko talaga ang araw na ito para sa pagkikita namin ni Poseidon. Nag-dahilan na lang ako sa manager ko nang magsabi ako kahapon. I am so excited. Sinong hindi mae-excite sa kaalaman na lilipad pa siya dito sa New York from the Philippines para lang makausap ako personally? Sa sobrang excitement ko nga ay hindi ako masyadong nakatulog kagabi. Pero kahit pa napuyat ako, I am all energized and charged up today.
Ang usapan namin ay magkikita kami sa isang restaurant na malapit lang sa condo ko. And I am already on my way now there.
When I enter the restaurant ay nagulat pa ako to see him at one corner. He is looking outside kaya I have the chance para titigan ko muna siyang mabuti.
This man is really a work of art. Hindi siya nakakasawang pagmasdan even in his ordinary street clothes ngayon. Simpleng-simple lang ang suot niya now but he still stands out sa kahit na sinong lalaki na nasa loob ngayon ng restaurant.
When his gaze turned ay automatic akong ngumiti ng malapad at aaminin kong nag-somersault ang puso ko nang ngumiti siya pabalik sa akin. With trembling legs, I still manage to walk straight towards him. Tumayo pa siya at inalalayan pa akong makaupo na super duper akong kinilig. Pero syempre ay hindi ko pinahalata sa kanya na kilig na kilig ako sa gestures na ginawa niya. He did the honor of ordering for the both of us. Tapos ay ngumiti pa siya ulit sa akin nang makaalis ang waiter. Ngiti pa lang niya ay sapat na sapat na para tumindig ang mga balahibo ko.
'I never thought that you'll be earlier kesa sa akin. I thought mauuna pa akong dumating sa'yo.'
'I was the one who have asked for this meet up so dapat lang maaga ako than you.'
Was it only me? Or did his voice sound sexier today than our previous meet ups?
'Ganon ba? Anyway, what is it that you have wanted to talk to me about that you have to flew all the way here pa?' he lean back at the tiffany chair and cross his arms. His triceps flexed that gave me a goosebump, remembering how hard those arms are when we were having s*x. I press my lips close para maiwasan kong mapanganga sa harapan niya as I gathered my legs together because I start to feel odd in my center.
'Pretty Bella's birthday is in next month already and she wanted to celebrated it at our home.'
Wow naman! Lumipad pa siya ng milya-milya para lang personal akong imbitahan sa nalalapit na birthday ng anak niya. Ipapakilala na ba niya ako as his girlfriend kay Bella? The idea makes my heart swell with overflowing joy. Hindi ko pa nami-meet si Bella ng personal kaya this announcement makes me thrilled.
'And?'
'She said that she will invite her classmates and friends to her party.'
'I see.' napangiti ako. Pero mas lumapad pa ang ngiti ko sa sumunod na sinabi niya.
'I want you to be there Coreen.'
OMG! Pwede bang mangisay sa tuwa ngayon na? As is ngayon na! This is it na ba talaga? Ipapakilala na nga yata niya ako sa anak niya as his girlfriend! Totohanan na ba talaga ito?
The mixture of excitement, joy and anticipation filled my system instantly. But I have to control my emotions para naman hindi niya isipin na super duper love ko ang sinabi niya.
'Kailan ba yung exact na birthday ni Bella?'
'On the 20th, next month. Do you have iteneraries on that day? Or that whole week?'
'Wala. Vacant ako sa week na yun.' mabilis kong sagot kahit na hindi ko pa tinitignan ang organizer ko. This is my chance to finally meet his daughter kaya hindi ko ito palalagpasin pa.
'Perfect.' his eyes glistens. 'I will send you your ticket then ipapasundo na lang kita sa chauffer ko once you have landed. I will be quite busy that week to personally fetch you, you know, daddy's duties and work.' he laugh sexily.
'Ayos lang. That won't be a problem Poseidon.' dumating na ang mga inorder niya.
'Oh and there's one more thing pala Coreen.' inangat ko ang juice.
'What?' sabay inom.
'Her mom will be there so I want you to pretend that we are already engaged.' agad na lumabas ang juice sa bibig ko at nasamid ako. Mabilis naman niyang inabot sa akin ang table napkin.
Yung excitement at kaligayahan na naramdaman ko kanina instantly evaporated. Parang bulang biglang pumutok at naglaho. Nadismaya ako.
'Pardon me? Can you say it again?' ilan beses ko pang kinurot-kurot ang sarili ko para lang gisingin ang diwa ko. Baka kasi namali lang ako ng dinig or namali lang ako ng pagkaka-intindi. He lean forward and held my hand gently. Ang lapit niya sa akin that I can smell his manly perfume. Napapikit ako as his memories of being inside of me filled my mind.
'Pretend to be in love with me Coreen. Pretend that you are engaged with me. Kahit sa birthday lang ni Pretty Bella. Her mom will be there dahil yun ang request niya sa akin. I can't turned down her request, I can't refuse my daughter's birthday request. Is it fine with you Coreen? Just during the event.'
So all along akala ko ay nagpunta siya dito para personal akong yayain at imbitahan sa upcoming birthday celebration ng anak niya. Yun pala ay para magpanggap ako na fiancé niya dahil darating ang mommy ni Bella. It dismays me a lot.
Ayan! Asa ka pa kasi Coreen! Sino ka sa akala mo para pag-aksayahan ng oras at pera ni Poseidon? Natural may kailangan siya sa'yo kaya siya andito ngayon sa New York! Mangarap ka pa para masaya, ambisyosang froglet ka! sigaw at kutya sa akin ng isang bahagi ng utak ko.
Oo nga naman. When was the time na nagkita kami ni Poseidon na wala siyang kailangan sa akin? He needed me to warm his bed when he needed to release his sperm cells. So bakit nga ba ako umaasa pa na may something special sa amin dalawa when una pa lang ay nilinaw ko na sa kanya na f**k buddy lang kami at walang commitments whatsoever. Para akong sinampal ng paulit-ulit when realization finally struck me.
'Oo ba.' I hid my dismay to him. I have to. I have to dahil ako narin ang nagsabi before sa kanya na no commitment kami and no strings attached whatsoever.
Lunukin mo ang katangahan mo Coreen Louise. Ginusto mo yan pwes ngayon panindigan mo at magpakalunod ka sa katangahan mo. Hindi parin paawat na sabi ng isang bahagi ng utak ko.
Kakatapos lang namin mag-s*x ni Poseidon. Heto siya at tulog na tulog sa tabi ko dito mismo sa kwarto ko. Panandalian nawala sa isip ko ang mga sinabi niya kanina sa restaurant dahil narin sa sarap ng pinagsaluhan namin kani-kanina lamang, but everything is coming back now to my senses.
He came here because he needed me. Dapat alam ko na yun by heart. Dapat kabisado ko na yun na sa tuwing kokontakin niya ako or magkikita kami ay hindi pwedeng wala siyang kailangan sa akin. I shouldn't expect anything more from him dahil yun ang usapan namin before pa. Dapat alam na alam ko na yun na sa tuwing anjan siya ay may kailangan siya sa akin. Hindi na dapat ako nagtataka pa or nagugulat pa.
Saka dapat masaya ako diba? Dapat masaya ako now dahil magkasama kami. Pero bakit ganon? The happiness I am feeling now ay hindi buo. Akala ko kapag kasama ko siya ay masaya na ako, akala ko kapag kasama ko siya ay kumpleto na ako pero nagkamali pala ako. Dahil alam ko sa puso ko na ginagamit niya lang ako. Alam ko sa sarili ko na naggagamitan lang kami. Masakit sa totoo lang. To be honest ay masakit ang katotohanan na naggagamitan lang kami.
Masakit kasi sa mga panahon na kasama ko siya, mas lumalim pa ang nararamdaman ko for him. I don't believe in love at first sight pero nabali ang lahat when I first saw him at Coron. Heto ako ngayon at minamahal na ang taong akala ko nung una ay attracted lang ako dahil sa physical features niya. Ang hirap pala talaga na alam mong wala kang pagmamahal na aasahan sa taong mahal mo na. It's just a one-way feeling.
I immediately wipe my tears away ng gumalaw siya. Yumakap siya sa bewang ko na mas lalong nagpainit ng mga mata ko.
May pag-asa pa kayang mahalin niya rin ako balang-araw? May pag-asa pa kaya na sabihan niya ako ng "I Love You too Coreen"? Darating pa kaya ang time na hindi na lang libog ang nararamdaman niya para sa akin? Yung bang hindi narin siya mapakali na hindi niya ako nakikita or nakakausap. Yun bang nami-miss niya narin ako dahil may something na talaga sa puso niya at hindi dahil kailangan niya mag-release ng init ng katawan niya?
Siguro nga mali ang pamamaraan na nasimulan namin dalawa, pero masama bang umasa at mangarap na magkaroon rin kami ng happy ending in the future?
Ngumiti ako ng mapait habang sinusuklay ko ng marahan ang buhok niya. Ang mga naiisip ko ay puro pangarap lang. Pangarap na kahit siguro sa fairytale ay malabong mangyari. A dream that is very impossible to achieve since alam kong hindi ang isang tulad kong babae ang gugustuhing pag-alayan ng kasal ng isang tulad ni Poseidon. Sad and hurtful but definitely true. I knew someday ay makakatagpo siya ng isang decent woman whom he will love wholely at yayayain ng kasal. Isang babae na ipagmamalaki niya sa lahat na pinaghirapan niyang mapasagot and not someone who offered him an indecent proposal. Clearly, that woman wasn't me. Hindi ako yun. Hinding-hindi.
Huminga ako ng malalim at mabilis na pumaibabaw sa kanya. I smile wickedly the moment he opens his eyes.
'Ready for round 2 baby?' he grin widely and immediately hold tight of my waist.
Gagawin ko ang lahat para manatili siyang sa akin. Kahit sabihin pang katawan ko lang ang gusto niya sa akin. Kahit sabihin pang s*x lang ang habol niya sa akin at para makaraos lang siya. I will make sure na hahanap-hanapin niya ako sa mga gabing mag-isa lang siya. Susulitin ko ang bawat minutong magkasama kami dahil alam kong lahat ng ito ay may hangganan rin. I perfectly knew that this will end someday. Time will come that this crazy affair will stop eventually. Pero bago pa mangyari ang bagay na yun, susulitin ko ang bawat sandali na akin siya. I will make sure of that. I will seize the day that he still needs my body.
------,--'-,-'-{@