Ömer’de aynı Hivda gibi merak ediyordu. Yataktan çıktıktan sonra Hivda’yı kaldırdı. Beraber hazırlanıp aşağı indiler. Ömer Safiye’ye seslendi:
“Safiye bize kahvaltı hazırla. Benim odamda yapacağız.”
“Tabi ağam hazırlıyorum şimdi.”
Ömer kendisine ağa denmesinden çok hoşlanmıyordu. Sonuç olarak ağalığı kabul etmemişti. Hem ondan büyük Azat vardı. Gerçi oda ağalığı istememiş, Ömer’e bırakmıştı. Ömer’de Baran’a bırakmayı düşünüyordu, ama ne yazık ki kardeşi erken yaşta göçmüştü bu dünyadan. Ömer salona geçerken Hivda’nın elini tuttu. İçeri girdiklerinde, evdekiler ona bakarak gülüyordu. Bu durum Hivda’yı daha çok utandırıyordu. Sultan hanımda onları görünce memnun bir ifade ile baktı. Gülüşünü belli etmemeye çalışarak konuştu:
“Günaydın, diyeceğim ama öğlen oldu.”
Hivda başını önüne eğmiş
