Serhat’ın sinirden bütün damarları açığa çıkmıştı. Gözlerinden ateş çıkıyordu:
“Ağzından çıkanı kulağın duysun Yasemin.”
“Benim ağzımdan çıkanı kulağım gayet iyi duyuyor. Birgün olsun bana kocalık yapmadın. Görüyorum ki kumana gayet iyi yapıyorsun. Önceden de varmış demekki hayatında. Benim kaza yapmam ekmeğine yağ sürmüş.”
Serhat var gücüyle bağırdı:
“Yasemin.
Seni öldürürüm. Herkesi kendim sanma lan.”
Yasemin afallasana konuşmaktan vazgeçmedi:
“Her şey ortada işte. Sen belki, belki kazayı sen ayarladın. Sırf aşığına kavuşmak için. Beni yıllardır bununla mı boynuzladın Serhat?”
Gülay da sinirinden kıpkırmızı olmuştu. Öne doğru adım attı. Serhat kolunu tutup durdurdu. Ama cevabını veren kişi Gülay oldu:
“Seni parçalarım kızım. Sen benim hakkımda böyle konuşamazsın.”
“Çok korktum
