Osman bey Serhat’ın tutmasıyla düşmemişti belki ama yıkılmıştı adam. Gözlerinden akan yaşlara rağmen konuştu:
“Biz neyin içine düştük böyle?”
“Sizin haberiniz yok anlaşılan, Ali’nin haberi vardır illaki.”
“Bilmiyorum. Bize hiç kardeşinden falan bahsetmedi adam. Hiç duymadık.”
“Ama kızda bir garip.”
“Kız bizi istemiyor. Ali’yi istiyor sadece. Ailen olmasın diyor. Dünde üstten üstten laf soktular bize. Aynı sokakta oturacağız diye.”
“Sizde o gelini kabul mü ettiniz?”
“Ali seviyor. Ne yapalım? Tek o mutlu olsun dedik, biz olmasakta olur dedik.”
“Neden aynı sokakta oturuyorsunuz peki? Niye yan yana ev tuttunuz?”
“O evide aldık. Ali kendisi istedi. Konuştukları zaman bir sorun yoktu. Nişanlanınca değişti işler. Ama böyle olacağını nerden bilelim. Bizi herkese rezil ettiler.”
Serhat de
