KABANATA 22: Ang Dagat ng mga Alaala Ang dilim ng gabi sa karagatan ng San Sebastian ay tila isang dambuhalang bibig na handang lumamon sa sinumang magtatangkang tumawid sa hangganan nito. Ang bawat hampas ng alon sa aming speed boat ay tila babala ng isang paparating na sakuna. Sa tabi ko, si Leo ay nananatiling tahimik, ang kanyang maliit na kamay ay mahigpit na nakahawak sa laylayan ng aking jacket. Ang silver capsule sa kanyang leeg ay kumukutitap sa ilalim ng buwan—isang maliit na bagay na may dalang bigat ng isang imperyo. "Marcus, nasaan na sila?" tanong ko sa radyo, ang boses ko ay pilit na pinatatatag sa kabila ng malalakas na alon. "Madame, dalawang combat boats ang sumusunod sa inyo mula sa timog. Mayroon silang thermal imaging. Hindi tayo pwedeng dumeretso sa taguan," ulat n

