Akda 30
Sa nanginginig at nanlalamig na kamay dahil sa kaba ay napatingin ako sa harapan ng aming bahay. I sighed. Pinagmasdan ko ang maliwanag na bahay.Madilim na ng makarating kami rito ni Michael. "so this is your house.."Michael commented while nodding. "yes.."mahinang usal ko. "how long you've been away?"he face me. "a week I guess.."kinakabahang sagot ko. Ayaw ko man ay mabibigat ang paa na humakbang ako papunta sa pinto at marahang kumatok. Natigil sa ere ang kamay ko ng biglang bumukas ito at tumambad sa akin ang hindi ko inaasahang tao. "w-what?" naguguluhang pinagmasdan ko ang wala niyang emosyong mukha. "senyorita.."malungkot naman na tawag sa akin ni Felisita na nasa likuran ng lalaking kaharap ko. "Eddie aalis ka na b—-Veronica?"pagak na tumawa sa akin si ate Isa
- Writer
