Anastasha's Point of View
Takbuhan ang problema.
Iyan ang pinakamagandang solusyon na naiisip ko ngayon. Ilalayo ko ang sarili ko at ang anak ko sa sakit na maaaring maranasan namin mula sa ama niya.
Hindi ko maaninag nang maayos ang hallway na tinatakbuhan ko ngayon dahil sa luhaan kong mga mata pero isa lang ang nasa isip ko ngayon, ang makalayo kay Quevin.
Pero sadyang mapagbiro ang tadhana dahil nang bumukas ang elevator ay mukha ng isa sa malapit kay Quevin ang bumungad sa akin. Ang pinsan niya, si Kenneth.
Hindi agad ito nakahuma sa ayos ko kaya’t pumasok na ako sa lift habang humihikbi pa rin.
“Tasha? What happened to you? Bakit ka umiiyak?" bakas sa boses nito ang pag-aalala.
Ramdam ko ring hindi niya alam kung hahawakan ba niya ako para aluin o hindi dahil natatakot si
