Chapter 1.
Chrisha P.O.V.
Kahit na mahirap kami masaya kaming magkakasama buong pamilya wala na akong hihilingin pa sa Diyos.Nag aaral ako ngayon ng Grade 11 hindi ko rin alam kung makapag college ba ako dahil kapos sa pera...Araw araw akong naglalakad pumasok sa paaralan dahil probrinsya ito walang masyadong masasakyan.Sa silid sa paaralan palagi akong kinukutya sa mga barkada nina Christine at Myla.Sa pagpasok ko lang sa silid sa paaralan ay nandoon na sila sa aking upoan.Ang sabi ko sa kanila Christine,Myla anong ginawa niyo sa aking upoan???Sumagot si Christine wala naman kaming ginawa sa iyong upaan kundi lagyan ng buble gum ang upaan mo..hindi ka bagay dito sa paaralan dahil mahirap lng kayo tingnan mo ang sarili mo lumang luma na ang iyong uniform hindi ka ba nahihiya at akmang sasagot ako sa kanila bilang pumasok ang aming guro sa Statistic and Probability kaya wla akong nagawa kundi umopo kahit na mayroong buble gum.Hindi kasi ako makapagreact dahil super istrict ang aming guro kahit na paglingon magagalit.Lumabas na ang aming guro kaya kita ko sa mga mata nila n Mayla at Christine na masaya..Walng hiya talaga kayo pagalit kung sinasabi sa kanila..Ohhh grabi ka naman magsalita sa amin buti lng sayo yan dahil hindi ka bagay dito at subukan mong magsumbong sa ating principal ay tiyak bukas wla ka na dito sa paaralan na ito sabi ni Christine.Kaya wala nalang akong magawa kundi umiiyak dahil ang palda ko ay pono ng buble bum .Lumapit sa akin ang bestfriend kung si Bella puno ng pag ala ala ang kanyang mukha.Best ok ka lang? sorry best wala akong magawa dahil kuntrolado nila ako.Sagot ko sa kanya na ok lng ako wag kang mag ala ala.Sanay na rin ako sa kanila..
Hapon na at umuwi na ako dahil mag igib pa ako ng tubig na maiinom malayo sa amin ang pagkuhanan namin ng tubig kasama ko sa pag iigib ang aking kapatid na si Aldren.Ate ok ka lang bah?Napansin yata ako sa aking kapatid na umiiyak..sagot ko sa kanya ok lang ako Aldren huwag ka ng mag alala...ehh ate napansin ko na umiiyak kah..sagot ko rin sa kanya sos ok lng talaga ako buti pa umuwi na tayo baka wala pang luto sa bahay tiyak na malapit ng umuuwi sina tatay at nanay...oh sege ate uwi na tayo sagot nya.Pagdating sa bahay dali2x akong nagluto dahil alam ko na tiyak na nagugutom na ang mga magulang ko galing sila sa aming uma,.Araw2x silang pumunta upang magsaka dahil yon lng ang aming pagkukuhunan ng mga pagkain..Alas singko ng hapon dumating na ang aking mga magulang..mano po tay nay sabi ko,,kaawaan kayo ng panginoon sagot rin nila...oh anak Chrisha nakapagsaing ka na ba? Opo inay tapos na po akong magsaing katunayan nga ay handa na sa mesa ang mga pagkain sagot ko..Mabuti naman anak dahil gutom na rin kami ng tatay mo sabi n Inay.
Maaga kaming natulog lahat dahil maaga rin kaming gumising dahil pupunta kami sa Barangay namin kada Sabado at Linggo dahil magtitinda kami ng mga gulay kasama ko si Aldren sa pagtitinda maraming mga taong pumunta dito tuwing Sabado at Linggo upang mamili ng mga kailangan sa bahay....Masaya kaming umuwi dahil ubos ang aming paninda .