UNKNOWN IDENTITY

UNKNOWN IDENTITY 8

“Eh, bakit ganyan soot mo hindi mo ba alam na mas lalo kang mapapahawak sa ginagawa mo, mas madali ka mapansin ng tao sa ginagawa mo, hindi ka na lang mag soot nars or doctor na uniporme tapus naka facemask,”

Hindi siya umimik ng ilang sandali, “Thanks for the idea,”

“Walang ano man,” saad ko habang ngumingite. “Alam mobang akala ko masamang tao ka kasi balot na balot ka isa pa parang hindi ka pa mapa kali kaya akala ko may masamang kang gagawin.”

“Sorry na, ginawa ko lang iyon para hindi ako ma sundan ng mga taong gustong pumatay din samin secure naman kami sa hospital nato dahil sa lolo ko itong hospital na ito,”

“Mayaman naman pala kayo, eh bakit hindi kayo sa mga private hospital ng punta nalang,”

“Mas okay na dito para walang mag hinala na nandito kami galing kami sa high-class vip room dito peru nilipat ko si mama sa pinaka murang vip room para hindi kami ma hinalaan na andito lang kami.”

Diko alam kung bakit ang gaan ng loob ko sa kanya para kausapin ko siya ng mapangahas, pero disidito na ako makapag trabaho para sa pang gastos ni nanay at Shee. “Ganoon ba,” sabay abot ko sa litrato na binigay niya kanina. “Bakit pala kayo hinahanap at papatayin?” tanong ko ng walang preno-preno sa pagtatanong.

“Si papa kasi ang my nakaka alam sa lahat ng mga asosasyon dito sa lugar namin tungkol sa mga drugs at kuntra sa gobyerno na nasa gobyerno mismo nagtatrabaho na mga illegal business ng nalaman ng mga asosasyon na may nakakaalam ng maruruming gawain nila, kaya agad pina hanap sila papa at ang ibang kasamahan ni papa ay nahuli at pinatay sila, kaya kami ay nadamay hindi nila na patay si daddy kaya kami ang hinahanting nila para lumabas si daddy, Dahil nag mamay ari kami ng private agent company, kaya mabilis na min nalaman ang ng yari kay daddy, nawawala si daddy kaya umaasa kaming buhay pa siya,”

“Ow! totoo pala ang sinabi ng agent na nakausap ko, hindi kasi ako nanonood ng balita dahil natakot sila mama na baka may biglang mag flashback sa memory ko at sasakit bigla ang aking ulo, Palage lang ako sa kagubatan para mag recover ng nakaraan ko,” pag ko-kwento ko rito.

“Taong bukid kalang pala?”

“Ganon na nga, kung tutuusin ngayon lang ako naka tapak sa bayang ito.”

“Hahahaha,” Tumawa lang siya ng malakas. “Siya nga pala I'm Gabriel Lou in short gab” sabay abot ng kamay.

Tinanggap ko naman ang pakikipag kamay niya. “Im Flair Namer, Nice meeting you Gab, and salamat uli sa pag tanggap mo sa akin, aalis na rin ako at salamat sa konting impormasyon,”

Tumango lang siya bilang gante pag sang ayon sa sinabe ko. Binuksan ko na ang pinto ng napahinto ako dahil hinawakan niya ang kamay ko sabay sabi “Good luck at mag ingat ka,”

Tinangoan kulang din siya. Lumayo na ako sa kotse at pumasok pabalik sa ospital.

"Kailangan kung puntahan sila papa at Shee para magpaalam at sabihin na may trabaho naako." bulong ko sa aking sarili.

“ O anak, saan kaba galing?” tanong niya ng makita niya ako.

“Diyan lang sa labas papa naghanap-hanap ng mapapasukan,”

“ Kumusta naman anak?”

“Pa! Shee! mawawala ako ng mga ilang araw ha dahil may trabaho na ako,”

Kinuha ko ang bag, kinuha ko ang wallet at kinuha ko ang pera ko na-naipon, peru galing parin iyon kilala mama at papa dahil binibigyan din naman nila ako ng pera hindi ko naman ginagastos iyon dahil hindi naman ako umaalis ng bahay, inabot ko kay papa iyon.

Papa ito yung pera na ipon ko ito yung mga binibigay ninyo sa akin, ibibigay ko rin ito sa inyo para may magamit kayo dahil ilang araw akong mawawala, Shee mag ingat ka sa labas pag lalabas ka ha,”

“Pero anak ano ang pang gastos mo?” pag aalalang tanong ni papa.

“Wag mo akong alalahanin papa kaya ko naman gawan ng paraan, alis na ako Papa! Shee!,” Ni yakap ko sila pati kay mama ng paalam din ako sa kanya.

Tumalikod na ako para lisanin na ang ospital.

“Anak mag iingat ka,” pahabol na sambit ni papa.

“Ate Flair, mag ingat ka palagi,”

Tumango at ngumiti lang ako, bilang ganting sagot ko sa pagsang ayon sa sinabe nila.

Nasa labas nako ng hospital hindi kuna rin nakita ang sasakyan ni Gab kaya dumeretso nako sa kalsada para mag abang ng sasakyan ng may biglang huminto na kotse sa harapan ko at sasakyan iyon ni Gab, biglang bumukas ang bintana at may agad na nag salita. “Pasok ka na, ihahatid na kita sa inyo"

“Ikaw???” gulat kung saad ng makita ko ang mukha i Gab.

“Oh! bakit?,” kunwari wala siyang alam.

Pinaandar na niya ang sasakyan at nag ko-kwentoha kami habang nasa biyahe.

"Ikaw yong nakita ko sa school nila Shee noong nakalipas na linggo," saad ko ng mapag tanto ko ang lahat.

"Huh? baka kamukha kulang iyon" Tanging sabe niya.

"Hey, hindi pweding na mag kamali ako, gosh, so ikaw pala yon"

Tumawa siya nag malakas, "Hahaha, ang talino mo a, lakas ng memorya mo,"

"Bakit ka pala andon sa school ng kapated ko?"

"May ginawa lang ako sa lugar na iyon."

"Iyong totoo baka sinusundan mo ako,"

"Ang galing mo naman manghula, ahahaha." saad niya.

Dahil sa sinabi niya ay bigla akong natahimik at natamimi dahil pakiramdam ng puso ko sumangayon ito sa sinabe ni Gab.

"Hey Flair something wrong?" Tanong niya ng mapansin niyang natahimik ako.

"uhm, wala naman pero may naramdaman lang akong kakaiba,"

Nakita ko ang kalsada at pamilyar iyon saakin. "Hey pano mo nalaman na dito ang daan?"

"Dahil sa kapatid mo, then nakita ko rin kayo ng kapated mo na dito kayo pomusok kaya akala ko taga rito kayo.

"Ehy, siguro lagi mo ako inistalk,"

"Uhm, actually not really pero, ng makita kita sa ospital na currios ako sayo kasi parang kaka iba kang babae"

"Luh siya, baka gusto mo mabogbog" saad ko ng pabiro.

"Sige nga, gawim mo nga" ganting sabi niya na may halong biro.

"Nagbibiro lang naman ako, masyado ka agad seryoso diyan."

"Nag bibiro lang din naman ako eh,"

"Hahaha," sabay naming tawanan.

Nakarating din kami sa bahay, pinasok niya sa bakuran ang kotse. "Lokong ito gusto pa ata dito matulog maka pag park wagas eh," bulong ko sa hanhin.

"Thank you!, pwede kang pumasok," aya ko nag makababa na ako sa kotse.

"Okay lang ba?" tanong nito.

"Oo naman tutal hinatid mio naman ako kaya patotoloyin na kita,"

"Okay i'm coming," saad niya.

Sabay na kaming pumasok sa loob.

Nang maka pasok na kami sa bahay inaya ko siyang umupo, "Upo ka, uhm, gusto mo ba nag Kape or Juice?"

"Coffee na lang, ang simply lang ng bahay ninyo ha,"

"Oo eh, nakaka refresh dito kaya kahit andito lang ako sa bahay ng limang taon hindi ako na iinip,"

"Ow i see," saad niya sabay patingin-tingin sa paligid.

Iniwan ko na siya at tunungo ang kusin apara mag tima nag kape.

Nang matapos kung mag timpla ng kape tinungo ko ang sala kung nasaan si Gab.

"Ito na iyong kape," sabay lapag ng kape sa mesa.

"Okay thanks, uhm, bakit hindi ka kasama sa family picture?" sabay turo sa litrato nila Mama, Shee at Papa.

"Uhm, anak ako ni papa sa labas, namatay na ang mama ko wala naman gustong kumopkop sa akin dahil hindi nila ako kayang pakainin dahil mahirap lang ang mga angkan nila mama ko kaya kinapalan ko ang mukha ko pumonta dito kila papa." pag ko-kwento ko rito.