UNKNOWN IDENTITY

UNKNOWN IDENTITY 7

Ako naman ay naka hawak sa kamay ni mama at kinakausap ko sya, "Mama pagaling kalang a at wag aka mag isip sa gastosin gagawa ako ng paraan para maka ahon tayo sa gastosin dito," bigla gumalaw ang kamay ni mama, natuwa naman ako dahil pakiramdam ko ay sumang ayon si mama sa sinabe ko kaya nabuhayn ako ng lakas ng loob.

"Oo mama wag kang mag isip ng problema isipin mulang magpa lakas ka para gumaling ka," sabay tulo ng luha ko.

Naiiyak ako dahil kahit hindi nila ako totoong anak ay hindi nila pinaramdam sa aakin iyon, kahit hindi nila alam kung masamang tao ba ako oh hindi pero boong boo nila ako tinanggap sa pamilya nila, kaya sa pag kaka taong ito ako naman ang babawe para saka nila, mas lalo akong napa luha sa mga na iisip ko, ginalaw ni mama ang kanyang kamay na pinaparamdam niya saakin na wag akong mag alala tibayaan ko ang loob ko, kaya pinunasan ko ang aking mga luha. Dahil napa hikbi ako ay nakuha ko ang attention nila Papa, Shee at manong Dodo na sa oras na iyon, napa tingin silang tatlo sa akin.

"Bakit anak umiiyak kaba?" tanong ni papa"Wala naman ito pa may naalala lang ako na nakapag pa hikbi saakin,"

"Anak wag mo masyadong pwersahin ang katawan mo sa problema baka ikaw naman ang mag ka sakit,"

"Opo papa hinding-hindi mang yayari iyan,"

"Sige iha pahinga kana muna diyan."

"Opo papa,"

Ilang sandali lang nagpaalam narin si manong Dodo ka papa.

"Pare, Iha aalis narin ako at medyo malalim na rin ang gabi, hindi matotolog si Mering pag hindi pako naka uwi," paalam ni manong Dodo.

"Sige pare ingat ka at salamat sa pagpunta mo," saad ni Papa.

"Walang ano man Pare Ruel,"

"Maraming salamat po manong Dodo, salamat sa pag hatid samin dito" saa ko.

"Walang ano man iyon iha sa susunod pag may pag kakataon eh kami ni Mering ang bibisita dito."

"Sige pare salamat ng marame talaga at napa ka buti nyong tao kahit kailan," saad ni papa.

"Pare naman aanhin pa natin ang ilang taon pag kakapit bahay kung hindi tayo mag totolongan,"

"Oo nga naman pare, hehehe!" saad ni papa sabay ngeti.

Kinawayan kolang si manong Dodo para mag paalam narin, dahil malalim narin ang gabi kaya nag pa hinga na kami nila Papa at Shee, nasa tabi lang ako ni mama natulog para pag may darating na nars eh magigising agad ako.

Lumipas ang mga ilang araw na nasa hospital kami nag personal talk kami ni papa.

“Anak mukhang kailangan na ng kapated mong huminto sa pag aaral bawe na lang siya sa susunod na taon,” saad ni papa.

“Hindi pwede papa, ilang buwan na lang ang titiisin ni Shee makaka graduate na siya.”

“Pero anak ma oobos na ang saving namin ng mama mo, hindi namin kaya pag sabayin ang gastos ni mama mo at pag aaral ng kapatit mo.”

“Papa hinsi siya pwede huminto, wag kayo mag alala ako na bahala sa mga gastosin, ako na gagawa ng paraan po, mamaya mag hahanap ako ng trabaho.”

“Pero anak! baka hindi mo kaya mag trabaho dahil wala kang karanasan”

“Papa magtiwala kalang sakin marami namang klase ng trabaho na base sa alam ko, kaya nga hindi ko muna pina pasok si Shee sa school para makasaka mo sya dito dahil hindi kaya pag ikaw lang dito ma iwan mag isa.”

“Pero anak,” hindi na niya na ituloy ang sasabihin ng pinutol ko iyon.

“Papa wag kana masyado mag isip pa, ako na ang bahala po okay, mag relax kana lang po diyan,”

Walang nagawa si papa kunti bumuntong hininga na lang sya, “Aist okay sabi mo eh,”

Nagpaalam ako kay papa na lalabas muna ako peru binilinan ko sila na walang lalabas pa rin kahit hindi ko nakikita na yong lalaki na naka itim. Umopo muna ako sa labas ng pinto dahil may nakalagay naman doon na upuan at may narinig akong boses na ng uusap kahit mahina lang iyon sapat na para maintindihanat marinig ko iyon, “May tao na pala dito sa katabi naming kwarto kailan pa?." tanong ko sa aking isipan.

Ilang sandali pa biglang bumukas ang pinto at may lumabas na lalaki, Nagka titigan kami pag angat ko ng mukha ko para tingnan kung sino ang nag bukas ng pinto. “Huh!??? Parang familiar siya saakin,” saad ng aking isipan. Napukaw ang attention ko sa pag ka freez ng mawala na siya sa paningin ko. Diko alam kung bakit yung katawan ko ay biglang kumilos at sinundan siya, sabay tawag ko sa kanya,”

“Uhm, sandali lang po mama!”

Huminto naman iyong lalaki at lumingon sa akin. “ Ano iyon miss?” tanong na may halong pagtataray.

“Uhm, pasinsya na po a, narinig ko yung pinagusapan ninyo, mahina lang naman boses niyo pero malapit lang kasi ako sa pinto kaya sapat na para maintindihan iyon, sorry po a”

“Let's talk in some place,” saad niya.

Sinundan ko naman siya kung saan siya papunta. Dinala niya ako sa labas ng hospital pumunta kami sa parking area at sumakay ng kotse, bigla niya binuksan ang bintana ng sasakyan habang naka tayo ako sa harap.

"Pasok na,” saad niya

Kaya agad naman akong pumasok sa kotse.

Sampong minoto kaming tahimik walang ni isang ng tangkang mag salita, nabasag din ang katahimikan na iyon ng siya na ang unang ng salita.

“So ano ang narinig mo?” tanong niya saakin.

“Ahm, mayhinahanap kayong tao pero hindi nyo pa rin nahahanap hangang ngayon”

“Oo, tama ang iyong narinig,” saad nito habang may kinuha sa lucker ng kotse at isang litrato inabot niya iyon sa akin.

Kinuha ko naman at tiningnan pero nagulat ako ng makilala ko ang nasa picture. “Ahm, bakit nyo naman hinahanap itong tao nato?”

“He's my dad, simula nawala si daddy inatake si mommy ng sakit nya dahil sa stress sya kaya naka confine ngayon si mommy, my sister ko yung kausap ko kanina. Nag hired narin kami ng ilang mga detective peru wala parin naka hanap sa kanya”

“Pwede ba ako nalang mag hanap sa kanya. kailangan ko kasi ng pera para sa gastosin ni mama sa hospital eh,”

“Paano kita e ha-hired eh hindi kana man lisensyado,”

“Sorry ha, pero maghahanap lang naman ako ng tao eh hindi naman ako manghuhula,”

“Wala paring rason para e hired kita,”

“Please! Please! nagmamakaawa ako hindi muna man babayaran ang araw ko eh, babayaran mo lang ako pag nahanap ko iyong tao, pero pag hini ko nahanap wala kang obligasyon na bayaran ako,” pakiusap ko rito.

“Okay deal, sige payag na ako,”

“Yehey, salamat ng marami,” sabay ngiti, “Uhm may tanong pala ako sayo kung hindi mo mamasamain,”

“Ano naman iyon?”

“Bakit ka pala balot na balot palagi, uhm okay lang din naman kung ayaw mo e open up,”

“Malamang nagtatago ako madami marin ng hahanap samin ngayon eh,”