DOSTLUK BİTİYOR MU

2822 Words

Fakültenin sonuna yaklaşmış olsak da, okula gelmeden duramıyordum. Sıcağın kavurucu etkisi altında, tatile gireceğimiz için arkadaşlarımla son anları paylaşmak istiyordum. Aslında bu, kendime yaptığım büyük bir haksızlıktı. Hava sıcaklığının bunaltıcı kollarında kavrulurken, hala dışarıda olmanın çelişkili isteği içindeydim. Sevilay Duru ablayla ilgilendiği için okula gelemiyordu. O olmadığı için aslında birazcık da canım sıkılıyordu. Onun olmadığı ortamlar pek eğlenceli geçmiyordu. O varken eğleniyor, gülüyorduk. Bizi güldürüyordu, bana huzur, mutluluk veriyordu. “Öğlene kadar boş boş oturduk. İstersen bir kafeye gidip oturalım mı?” dedi Poyraz. “Olur,” dedim. Eve gitmek istemiyordum. Batuhan adliyede olduğu için eve gelmesi akşamı bulacaktı. “Hadi çıkalım o zaman.” Çantamı alıp, birl

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD