Off-Camera Obsession

Chapter 4

Naka rating na kami sa kung saan kami palaging kuma kain ni Esme. Maraming nag bebenta rito, parang food bazaar na sobrang daming nag bebenta ng pagkain.

“Anong gusto mo, Isy?” baling sa akin ni Esme.

“Lomi gusto ko girl,” sagot ko sa kanya habang naka titig ako sa menu. Tumango naman siya sa akin hinarap ang nag titinda.

“Dalawang lomi po, tsaka pandesal,” naka ngiting sambit ni Esme. Naka ngiti naman ako habang naka titig sa babaeng walang sawang umiintindi sa akin at sumu suporta.

“May gusto ka pa ba?” tanong niya sa akin. Inilibot ko naman ang paningin ko sa buong lugar.

“Shawarma please,” sagot ko sa kanya habang naka titig sa stall ng nag sha-shawarma.

“And for your drinks? what do you want?” tanong niya sa akin habang hila hila niya ako papunta sa nag bebenta ng shawarma.

“Ikaw na mamili, water lang naman palagi kong iniinom,” sagot niya sa akin.

“Fruit tea nalang tayo,” sagot nmiya naman sa akin. Tumango naman ako sa kanya at bumili na kami ng shawarma, habang siya naman ay bumili ng fruit tea.

Nag kita kami ulit sa nag bebenta ng lomi, na datnan an namin ang order namin na nasa lamesa na kaya agad kaming umupo.

“Grabe, ang sarap amoy palang,” naka ngiting sambit ni Esme nang amuyin niya nag lomi niya. Napa ngiti naman ako habang tini timplahan ko ang lomi ko.

“Na miss mo ba lomi? ilang linggo ka ring nasa japan,” naka ngising sambit ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Of course, I miss this, girl. Wala nito sa japan eh” naka ngiting sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.

“I miss being with you too,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Ngumisi naman siya sa akin.

“If ever na mag bago ang isip mo, and you want to study just message me, susuportahan ka ni mommy,” sambit ni Esme sa akin. Tumingin naman ako sa kanya at bahagyang napa isip.

“I will think about it, I will ask Ishar again what his plans to us, if he won’t give me a specific answer then, we better break up nalang talaga,” na iiling na sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Buti naman medyo nata tauhan ka na, I can’t stand seeing you na nag titiis sa ganyan,” sambit niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at nag simula na akong kumain ng lomi.

Mamaya ko na kakainin ang shawarma dahil siguradong mag lalakad lakad pa naman kami mamaya bago umuwi ng bahay.

“You sure wala ka na talagang mga magulang?” nag tatakhang tanong niya sa akin. Tumingin naman ako sa kanya at umiling.

“Nagka isip nalang ako nasa kalsada nalang ako, ina alagaan ako ng mga street vendor, alam mo ‘yon? bini bigyan nila ako nang pagkain sa umaga, tanghali tapos sa gabi, then tulog sa kalsada, ganoon ako na buhay Esme,” sagot ko sa kanya.

Napa titig si Esme sa akin, kita ko ang lungkot sa mga mata niya. Bahagya akong napa ngiti at napa yuko dahil ayokong na kikita na nalulungkot siya dahil sa nakaraan ko.

Matagal na niyang alam ang nakaraan ko pero kapag napag uusapan namin ay palagi naman siyang na lulungkot kaya ako na mismo ang umiiwas na mapag usapan namin iyon.

“The world is too cruel for you, you’re such a precious soul,” malungkot niyang sagot sa akin habang kuma kain ng lomi.

Tipid naman akong ngumiti sa sinabi niya at hinawakan ko ang kamay niya.

“Palagi ka nalang na lulungkot kapag napag uusapan natin ang naging buhay ko noon, kaya ayokong pinag uusapan natin iyon eh,” sagot ko sa kanya. Napa iling naman siya sa akin at bahagyang ngumiti.

“I can’t help it, sobrang na lulungkot talaga ako,” sagot niya sa akin. Maamo naman akong ngumiti para mapa gaan ang nararamdaman niya.

“You don’t need to feel sad, Esme, ayos lang ako,” naka ngiting sambit ko sa kanya. Ngumiti naman siya sa akin at bahagyang tumango.

“But I can’t help it.” sagot nito sa akin. Pinisil ko naman ang kamay niya.

“You don’t need to feel sad, that made me feel strong, lahat ng obstacles kaya ko because of what I experienced,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Tumayo naman siya at agad akong niyakap.

“I love you so much, Isy, I am just here for you, always,” naka ngiting sagot niyab sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya at niyakap ko siya pa balik.

“I love you so much, Esme,” naka ngiting sagot ko sa kanya at hinalikan ko ang pisnge niya. Tumawa naman siya sa sinabi ko.

Na wala naman na ang lungkot sa mukha niya kaya naman nagpa tuloy na kami sa pag kain.

“May mga pasalubong ka rin kina mommy, bukas ang uwi nila,” naka ngiting sagot ni esme sa akin. Masaya naman akong napa tingin sa kanya.

“Really? excited na akong ma kita sina tita,” naka ngising sagot ko sa kanya. Tumango naman si Esme sa akin.

“They are really excited sa pag shopping for you, they are sad because we couldn’t bring you to japan, because of that damn Ishar,” ma babakas ang inis sa boses niya kaya naman na tawa naman ako nang bahagya sa sinabi niya sa akin.

“Just forget about Ishar, na iinis kana naman.” naka ngising sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko.

“Ewan ko ba, palagi nalang nakaka inis ‘yan si Ishar, ma rinig ko lang talaga ang boses niya talagang na susundo niya pika ko,” na iiling na sagot ni Esme sa akin.

Pagka tapos naming kumain ay ay nag bayad na si Esme at kinuha na namin ang mga pagkain namin at umupo na muna kami sa mga benches na narito sa plaza.

“Wala ka pa bang boyfriend?” nag tatakhang tanong ko kay Esme. Napa tingin naman siya sa akin.

“Wala pa, why?” nag tatakhang tanong niya sa akin. Tumingin naman ako sa kanya.

“Wala naman, I’m just curious, ang ganda ganda mo tapos wala ka pang boyfriend,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko.

“Wala pa, may mga gustong manligaw pero ayoko sakanila,” naka ngising sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at hinayaan ko na siya sa gusto niya.

“Pa tikim, kiwi ba flavor niyang sa’yo?” tanong ni Esme sa akin. Tumango naman ako sa kanya at inabot ko sa kanya ang fruit tea ko.

“Want mine? strawberry,” sambit niya sa akin. Agad naman akong umiling dahil hindi ako ma hilig sa strawberry. Tumango naman siya sa akin at tinabi niya ang inumin niya at tinikman ang sa akin.

“Ang asim,” naka ngusong sambit niya pagka tapos niyang tikman ang inumin ko. Na tawa naman ako sa sinabi niya sa akin.

Inabot naman niya sa akin pa balik ang inumin ko. Habang na nonood kami sa mga batang nag lalaro ay sabay na naming kinain ang shawarma namin.

“Ang sarap talaga ng shawarma,” naka ngusong sambit ni Esme. Napa ngiti naman ako dahil ang shawarma ang dahilan bakit naging mag kaibigan kami.

“You remember our first meeting?” nata tawang tanong niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.

“Of course, hindi ko makakalimutan iyon,” naka ngising sagot ko sa kanya.

Halos mag away pa kaming dalawa sa iisang shawarma tapos bigla kaya pa pala nang dalawang piraso kaya pareho kaming naka bili, sa huli na tawa nalang kami at iyon nag usap kami at sa sobrang dami naming napag usapan hindi namin na tanong ang pangalan ng isa’t isa.

Pero kinabukasan naman ay nalaman naming mag kapitbahay kaming dalawa.

"Sobrang sungit mo pa sa akin noong una," nata tawang sagot ko sa kanya. Na tawa rin naman siya sa sinabi ko.

"Ewan ko ba bakit kita sinungitan non," nata tawang sagot niya sa akin.

"Ewan ko ba sa'yo, parang inborn na sobrang sungit at mag maldita araw araw." nata tawang sagot ko sa kanya. Napa iling naman siya sa sinabi ko.

"Ano ka ba? sini siraan mo na ako," kunwaring malungkot na sambit niya sa akin. Na tawa naman ako sa kanya at sinubuan ko naman siya nang shawarma ko para hindi na siya maka sagot pa.

"Uy spicy 'yung sa'yo, ang sarap," naka ngusong sagot niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya.

"Palit tayo?" tanong ko sa kanya. Hindi naman siya sumagot at agad na inabot sa akin ang shawarma niya.

"Parang bata talaga," panga asar na sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinaby ko.

"Hmm medyo lang," naka ngising sagot niya sa akin.

"Anong medyo lang? palagi aba," sagot ko sa kanya. Hindi pa siya nakaka sagot sa akin nang biglang tumunog ang cellphone ko.

"Ishar," sambit ko nang ma kita ko ang pangalan ng caller.

"Mamaya mo na sagutin," sambit niya sa akin.

"Uhm okay, makakapag hintay naman si Ishar," sagot ko sa kanya. Ma saya namang ngumiti si Esme at niyakap niya ako. Ayoko ring kausapin si Ishar kapag ka sama ko si Esme dahil ayaw ayaw ni Esme na ka usap ko si Ishar.

Masaya kaming nag gala ni Esme sa plaza hanggang sa gumabi at mapag desisyunan na naming umuwi.