Off-Camera Obsession

Chapter 5

“Isy!”

Napa tingin ako sa sala kung saan nang gagaling ang galit na boses ni Ishar.

Agad akong nag lakad pa punta sa sala at na kita ko nga siyang naka tayo roon at galit na galit.

“Ishar? bakit ang aga mong umuwi?” gulat na tanong ko sa kanya. Hindi ko pina pansin ang galit niyang ekspresyon dahil baka sa akin lang ma ibunton ang galit niya.

“I came home because I saw that you got home late, anong sinabi ko sa’yo sa pag labas mo?” ma riin niyang tanong sa akin.

Napa ngiti ako nang alanganin sa naging tanong niya sa akin.

“Nag gala lang naman kami ni Esme, nag enjoy lang kami sa plaza kaya late nang naka uwi, sorry hindi ko na sabi sa’yo,” sagot ko sa kanya habang pinag lalaruan ko ang daliri ko habang naka yuko.

“Nag usap na tayo tungkol dito, Isy,” his anger is seething. Kina kabahan ako dahil baka saktan na naman niya ako.

“I am sorry Ishar,” marahang sambit ko at sinubukan ko siyang lapitan pero agad siyang humakbang pa layo sa akin.

Ang sakit.

“Wala kaming ginawang ma sama ni Esme, Ishar. Kaya hindi ko alam kung saan nang gagaling ang galit mo,”

“We already talked about this, sinabihan na kita na huwag kang uuwi ng gabi, pero hindi mo naman sinunod,”

Kunot noo ko siyang nilingon.

“Ishar, hindi mo ako pag mamay-ari, hindi ako bagay na kaya mong ikulong nalang basta basta rito sa bahay na ‘to,”

Nag sisimula na akong maka ramdam ng inis sa inaakto niya sa akin ngayon. Hindi na tama ‘to.

“I own you, Isy. Baka nakakalimutan mong hindi ka mabubuhay kung hindi dahil sa parents ko,” sagot niya sa akin.

Bahagya akong na tawa sa sinabi niya sa akin.

I am disappointed by what he said.

“And now, nanunumbat ka, I worked for your family, Ishar. Partly yes, utang ko sa parents mo ang buhay ko pero bayad lahat ng iyon ng pag sisikap ko Ishar, hindi ako pina kain ng parents mo ng libre, lahat pinag hirapan ko!” sigaw ko sa kanya.

“And now you are shouting at me! how dare you!” sigaw niya pa balik.

Na ramdaman ko ang pag mamanhid ng kaliwang pisnge ko dahil sa pag sampal niya sa akin.

Gulat akong napa tingin sa kanya at bahagyang napa atras. Hawak hawak ko ang pisnge ko na sinampal niya.

Hindi ako makapag salita habang nanlalaki ang matang naka tingin sa kanya.

“Mamaya na tayo mag usap kapag hindi na ma init ang ulo mo,”

Agad ko siyang tinalkuran pero hindi pa ako nakaka layo ay hinila na niya ang buhok ko.

“Ishar ano ba!” galit na pag pupumiglas ko habang ina alis ko ang kamay niya sa buhok ko, pero dahil naka talikod ako sa kanya ay wala akong ma gawa.

“Now you are fighting back!”

Isang malakas na tulak sa akin ang nagpa subsob sa akin sa sahig. Agad akong napa ngiwi nang maramdaman ko ang sakit ng dibdib ko dahil sa nangyari.

“Nasasaktan ako Ishar!” sigaw ko sa kanya.

Pini pilit kong hindi umiyak sa harapan niya.

“Talagang ma sasaktan ka kapag hindi ka tumigil sa kaka sagot mo sa akin! iyan ba ang tinuturo sa’yo ni Esme ha? ang sagut sagutin ako?!”

“Hindi ako kailangang turuan ni Esme matutong lumaban kapag na sasaktan na ako! tao ako na nasasaktan!”

“Hindi ka masasaktan kung marunong ka lang sumunod sa akin,” malamig niyang tugon sa akin.

Napa pikit ako nang dahan dahan kong sinubukang tumayo.

“Stop acting, hindi naman ma sakit ang pagkaka tulak ko sa’yo,” walang awa niyang sambit sa akin.

Agad akong na tawa nang marahan sa sinabi niya.

Hindi naman siya ang tinulak kaya paano niya alam na hindi ma sakit ang pagkaka tulak sa akin? f**k this s**t.

“Umalis ka nalang Ishar, kung wala kang gagawin kung hindi ako saktan,” naiiling na sagot ko sa kanya.

Galit naman siyang bumaling sa akin. Iyong galit na ngayon ko palang na kikita sa kanya.

“Para ano? lumabas ka ulit ka sama si Esme?! at ano pa? mag hahanap na kayo ng lalaki sa susunod? ipag papalit mo ako sa mga walang kwentang lalaki na nasa kalsada ha?!”

“Ano bang pinag sasasabi mo ha? praning ka ba putang ina mo?!”

“Anong sinabi mo?”

Hindi ko na alam kung anong nangyari dahil basta ang alam ko lang ay bumagsak ako ulit sa sakit. Kusang umagos ang luha ko sa mata ko nang ma ramdaman ko ang hapdi sa magka bilaang pisnge ko.

“Wala kang karapatan na sigawan at murahin ako,” sigaw ni Ishar sa akin at pinag sisipa ako.

“T-tama na,” umiiyak na sambit ko habang pini pilit na sanggain ang bawat pag sisipa niya sa katawan ko.

Sobrang sakit na ng katawan ko dahil sa tadyak at sipa na natatanggap ko, gusto kong lumaban pero hindi ko ma gawa dahil hinang hina ang katawan ko.

Puro impit na iyak nalang ang na gagawa ko, gumapang ako pa layo kay Ishar.

“Tama na Ishar,”

“Now you are crying? kanina lang ang tapang tapang mo!”

“T-tama na, hindi ko na kaya,”

“You need to learn your lesson para hindi mo na ako susuwayin pa,” sagot nito sa akin.

Sa kabila ng sakit na nararamdaman ko ay bahagya akong na tawa sa sinabi niya sa akin.

Ito ang pilit na pina pakita sa akin ni Esme na pilit kong binu bulag ang sarili ko.

Ishar is a monster and I tolerated that because I love him. I dug my own grave.

One last blow of his feet, akala ko ay masisipa niya ang mukha ko nang biglang bumukas ang main door.

“What the f**k are you doing fucker!”

Isang ngiti akong pumaskil sa labi ko nang ma rinig ko ang boses ni Esme na sumigaw.

“What are you doing here, Esme?! this is trespassing!” malamig na tanong ni Ishar sa kaibigan ko.

Naka rinig ako ng yabag pa lapit sa akin. dalawang kamay ang yumakap sa akin. Hinang hina ang katawan ko. Madalas din akong napa pangiwi dahil sa sakit na nararamdaman ko.

“Trespassing? this is f*****g abuse, Ishar. Mag kikita tayo sa korte!” sigaw ni Esme pero agad ko rin namang pinigilan si Esme.

“H-huwag,” umiiling na sambit ko sa kanya. Ayoko nang lumala pa ito.

“Isy!” hindi maka paniwalang sambit ni Esme. Pero agad ko naman siyang inilingan para hindna humaba pa.

“I see you finally learned your lesson, if you don’t want your friend to be in this state again, Esme. Stop influencing her,” ma riing sambit ni Ishar.

“Don’t call me Esme, Ishar. We are not that close,” galit na sagot ni Esme at dahan dahan akong tinulungan na tumayo.

Aagd akong napa ngiwi sa sakit nang ma ramdaman ko ang sakit na tuma tama sa katawan ko sa bawat galaw ng katawan ko.

“I will come back next week probably, don’t think of escaping,” pag babanta sa akin ni Ishar at lumapit siya sa akin.

Akma niya sana akong hahalikan nang iiwas ko ang mukha ko sa kanya.

Tuma tango naman siyang lumayo sa akin at dumiretso pa labas ng bahay.

Pagka alis niya sa bahay ay doon lang ako naka hinga ng ma luwag at pinakawalan ko ang luhang gustong gusto nang kumawala sa mata ko.

“Let’s go, aalis na tayo, ilalayo kita rito,” sambit ni Esme sa akin pero agad akong umiling.

“Kailangan nating mag plano ng ma ayos,” na iiling na sambit ko kay Esme.

Kilala ko si Ishar, alam kong ma tutunugan niya ang plano namin kung magpapa dalos dalos kami sa pag takas. Pagod na pagod na rin naman ako sa gina gawa ni Ishar sa akin.

“Took you long to get tired of his shits,” seryosong sambit ni Esme habang binu buksan niya ang med kit na nakuha niya sa kusina.

“I was in denial,” nata tawang sagot ko sa kanya habang naka sandla sa sofa.

“I told you he is no good for you, hindi ka lang ma runong ma kinig.”

“I am sorry Esme,”

Inilingan naman agad ako ni Esme at nginitian.

“It’s not your fault that you fell in love with a monster,” pagpapa gaan niya sa nararamdaman ko.

Pero ni kahit kaunti ay hindi ko na ramdaman ang pag gaan ng nararamdaman. Galit at pag sisisi ang na raramdaman ko ngayon. Pero mas matindi ang galit na nararamdaman ko para kay Ishar.

“f**k Ishar, I will make sure that he will not walk with the limelight again,” galit na bulong ni Esme at nag dahan dahan na sa pag gamot sa mga sugat ko.

Bahagya akong napapa ngiwi kapag duma dampi ang gamot sa sugat ko dahil nakaka ramdam ako ng hapdi.

“Tell me kapag hindi na kaya para mag stop muna sa pag gamot,” marahang bilin sa akin ni Esme. Tumango naman ako sa kanya at pinigilan ang sarili na maka gawa ng ingay dahil sa sakit.

Nang ma tapos ang ang pag gamot ni Esme sa mga sugat ko ay dahan dahan niya akong hiniga sa sofa.

“I will cook something, magpa hinga ka muna,” sambit ni Esme sa akin. Tinanguan ko nalang siya at hinayaan ko siya sa gusto niyang gawin.